موجب شهود ذات خداوند متعال مىشود كه جمال و جلال صرف است و وقتى كه عابد به اين كرامت تشرف پيدا كند ، كار به مرحله نهم مىرسد . مرتبه نهم [ عشق به ذات خداوند ] عبارت است از عشق به ذات خداوند كه ملازم با فنا در ذات خداوند متعال است . همچنان‌كه فرمود : رب زدني فيك تحيرا و اين مقام ضالين ( گمشدگان ) است و وقتى عبد به اين مرتبه برسد ، كار به مرتبه مرتبه دهم مىرسد . مرتبه دهم [ مقام الغام به بقاى بعد از فنا ] عبارت است از مقام الغام به بقاى بعد از فنا . چنان‌كه خداوند متعال فرمود : الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ « 1 » تحقيق اين مطلب به اين صورت است كه انسان در اين سوره به چند دسته تقسيم شده است : يكى هدايت‌شدگان به راه راست و ديگرى انسان‌هايى كه مورد خشم واقع شده‌اند و اعراض كرده‌اند . هدايت‌شدگان نيز به منعمين و ضالين تقسيم شده‌اند ؛ زيرا خداوند منعمين را به دو صفت وصف مىنمايد : يكى « غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ » و ديگرى « وَ لَا الضَّالِّينَ » ؛ كه يعنى كسى كه به وى نعمت داده شده ، كسى است كه از صراط مستقيم اعراض ننموده است تا در پى ان مورد خشم ( مغضوب ) واقع شود . در حيرت هم واقع نشده است تا اينكه « ضال » شود . به‌طورىكه در فناى خود باقى بماند . دليل اين مسئله نيز اين است كه « ضالين » عطف به مغضوبين نشده است . و گرنه لازم مىآمد تكرار نسبت به گروهى از اشرار و عدم استيفاى ذكر گروهى از نيكان . مضافا اينكه ، در صورت عطف ضالين به مغضوبين ، نيازى به ذكر حرف نفى نيست .

--> ( 1 ) . فاتحه ( 1 ) : 7 .