وى خلعت بقا به وجود حقانى را عطا مىكند و به اين ترتيب با « قرب فرائضى » به وى متقرب مىشود و به اين صورت واجد دو قرب ( نوافلى و فرائضى ) و دو خصلت مىشود . در نتيجه دست او دست گسترده خداوند خواهد شد . چنان‌كه قران فرموده است : وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى « 1 » و اين تو نبودى انداختى ؛ بلكه خدا انداخت . ان الذين يبايعونك انما يبايعون اللّه « 2 » كسانى كه با تو بيعت مىكنند ( در حقيقت ) تنها با خدا بيعت مىنمايند . چشم وى نيز چشم بيناى خداوند ، گوش وى گوش آگاه خداوند ، و فرمانبردارى از وى عين فرمانبردارى از خداوند خواهد شد . چنان‌كه امده است : من أطاعكم فقد أطاع اللّه و من عصاكم فقد عصى اللّه و من أحبّكم فقد أحبّ اللّه و من أبغضكم فقد أبغض اللّه « 3 » همچنين او شاهراه و صراط مستقيمى خواهد كه در فرموده خداوند متعال امر شده است مردم به سوى ان دعوت شوند : ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ « 4 » با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت نما . همچنين در مورد انان امده است : من أطاعكم فقد أطاع اللّه و من اعتصم بكم فقد اعتصم باللّه « 5 » انان ولى نعمت‌ها و نيكانند . مطلب سيزدهم : ولايت تشريعى ولايت تشريعى بر دو بخش است :

--> ( 1 ) . انفال ( 8 ) : 17 . ( 2 ) . الاحياء العلوم ، ج 4 ، ص 125 ؛ كشف المحجوب هجويرى ، ص 70 ( 3 ) . محدث نورى : مستدرك الوسائل ، ج 10 ، ص 433 . ( 4 ) . نحل ( 6 ) : 125 . ( 5 ) . الفقيه ، ج 2 ، ص 615 .