ظهور صورت ان در ذهن يا ظهور ان در خارج به شكل نوشته و صوت ، نيازى به حفظ ندارد ؛ زيرا صرفا حكايت قران يا نمايانگر ان هستند نه حقيقت ان . به همين خاطر امكان دارد قران حفظ شده « 1 » فراموش شود و از ذهن محو گردد . همچنان‌كه ممكن است قران مكتوب هم به‌وسيله يك فرد ستمكار يا عوامل ديگرى از ميان برود و از قرائت ان ممانعت كند . درحالىكه ظهور علمى قران در عالم تعقل كه نهايت سير قران و اتحاد ان با انسان است ، حقيقتا قران نازل شده است و اين قران است كه حفظ ان واجب است . خلاصه كلام اينكه ، ظهور قران برحسب تكوين محفوظ است و ظهور ان برحسب صورت ، صوت و مكتوب ، مشمول آيه حفظ نمىشوند ؛ زيرا اين موارد سه‌گانه حالت حكايتگرى دارند ( نه حقيقى ) . البته واضح است كه ظهور علمى قران ، مورد نظر آيه شريفه است . مطلب هشتم : اتحاد قران علمى با عترت اهل سنت و شيعه از پيامبر ( ص ) روايت كرده‌اند كه : اني تارك فيكم الثّقلين كتاب اللّه و عترتي أهل بيتي و انهما لن يفترقا حتّى يردا علي الحوض « 2 » براساس اين روايت ، اشكالى ندارد كه اين قران علمى به‌طور كامل و علم نازل شده به عالم ملك به صورت تام با عترت طاهر متحد باشد . در روايت جابر بن يزيد الجعفى « 3 » امده است كه وى به ابو جعفر محمد بن على ( ع ) گفت : - دليل نياز به پيامبر و امام چيست ؟ - براى ماندن جهان بر حالت صلاح و درستى خود ؛ زيرا خداوند وقتى پيامبر يا امامى در زمين باشد ، عذاب را از اهل ان برمىدارد و فرموده است :

--> ( 1 ) . منظور از « حفظ شده » به صورتى است كه حافظان قران ان را از بر مىكنند . ( 2 ) . محدث نورى : مستدرك الوسائل ، ج 7 ، ص 254 . ( 3 ) . جابر بن يزيد جعفى كوفى ( وفات : 128 ق ) از راويان و محدثان بزرگ و مورد وثوق شيعه است . وى از اصحاب خاص امام باقر و امام صادق ( ع ) به شمار مىآيد .