اصلان [ اصل ] اول : بسط معارف و حقايق ديانت در حدود ممالك اسلامى كه به‌منزله خيط نبوت و ولايت و ارتباط به مقام مقدس ايشان و اجتناب از خلطه و آميزش با اجانب كه فرموده : ( وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا ) ( آل عمران ( 3 ) : 103 ) دوم : توسعه اجتماعات مذهبى براى ارتباط و دوستى متدينين با يكديگر كه به‌منزله خيط اخوت است ؛ چنانچه فرمود :

--> هستند ؛ زيرا همان گونه كه آن حضرت در زمان حيات ، تصدى بيان مواد اين اساسنامه را داشته است ، پس از وى عترت وى - كه اهل بيت او هستند - عهده‌دار بيان و تفسير آن خواهند بود و همان گونه كه قرآن كريم از خطا و اشتباه مصون است ، اهل بيت رسول خدا ( ص ) كه بيان‌كننده و مفسر آنند ، از پليدى مبرا و از هر جهت پاكند . براساس همين ويژگى است كه مقام ولايت در زمان ما مخصوص مقام مقدس حضرت ولى عصر ( عج ) است . امام رضا ( ع ) در حديث « سلسله الذهب » مىفرمايد : كلمه لا إله إلا اللّه حصني و من دخل حصني أمن من عذابي . . . بشرطها و شروطها و أنا من شروطها ( عوالى اللئالى ، ج 4 ، ص 94 ) كلمه « لا إله الا اللّه » دژ من است و هركس در دژ من وارد شود از عذاب من ، ايمن خواهد بود . . . ( البته ) به شرط و شروطى كه من از شروط آن هستم . ورود در دژ الهى و در امان بودن از عذاب خدا شرطهايى دارد كه از جمله آن شرطها ، قبول ولايت و اطاعت از دستورهاى آن حضرت است كه بيان‌كننده احكام الهى و مفسر قانون اساسى است . پس از اشاره به اين دو اصل كه شاخص مرام اسلام است ، مىفرمايند : براى رسيدن به اين دو مرام بزرگ و اساسى اسلام نيازمند است كه روابط مذهبى در جايگاه مطمئن و مستحكمى قرار گرفته باشد ؛ ازاين‌رو لازم است كه پيشگامان و پرچمداران اين نهضت شخصيت‌هايى باشند كه از مزاياى ويژه‌اى برخوردار بوده و از آلوده شدن به بيمارىهاى غرور و قناعت به اسلام انفرادى ، يأس از رسيدن به سعادت واقعى دنيوى و اخروى ، ممانعت از اداى حقوق الهى و افتراق بپرهيزند و واقع‌بينانه براى ترويج مبانى اسلام و رشد معارف در جامعه همت گمارند و به اميد رحمت الهى در پيشبرد اهداف مقدس اسلام بكوشند و در اداى حقوق الهى كوتاهى نكنند و در انجام تكاليف اسلامى خود اصولا و فروعا سستى نورزند و با كوششى فداكارانه درباره آنها اقدام كنند .