محمد على شاه آبادى
33
شذرات المعارف ( فارسى )
--> ما توجه به اعمال آنها ( كفار ) كرده و آنها را همچون غبار پراكنده معدوم ساختيم . در جاى ديگر مىفرمايد : فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ ( محمد ( 47 ) : 9 ) اعمال آنها را نابود كرد . إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ ( نساء ( 4 ) : 31 ) اگر از گناهان كبيره بپرهيزيد ، سيئات ( گناهان صغيره ) شما را جبران مىكنيم ( و مىبخشيم ) . إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ ( همان / 48 ) خداوند شريك را نمىبخشد ؛ ولى ساير گناهان را براى هركس بخواهد مىبخشد . اين آيه مربوط به ايمان و توبه نيست ؛ بلكه مربوط به شفاعت است ؛ زيرا ايمان و توبه باعث آمرزش عموم گناهان حتى شرك مىشود . با اينكه شرك در اين آيه استثنا شده است . يا همچنين خداوند مىتواند عمل كم را زياد كند ؛ چنانكه مىفرمايد : أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ ( قصص ( 28 ) : 54 ) آنها ( مؤمنان ) پاداششان را دو مرتبه دريافت خواهند داشت . مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها ( انعام ( 6 ) : 160 ) هركس كار نيكى بجا آورد ، ده برابر آن پاداش دارد . و نيز ممكن است عمل معدومى را موجود سازد ؛ چنانكه فرمود : وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ ( طور ( 52 ) : 21 ) كسانى كه ايمان آوردند و فرزندانشان هم در اين قسمت از آنها پيروى كردند ، فرزندانشان را به ايشان ملحق مىسازيم و از عمل آنها هيچ كم نمىكنيم ( چه اينكه ) هركس مرهون اعمال خويش است . اين همان موضوع « الحاق » است كه كسى را به حكم ديگرى قرار مىدهد ، بدون اينكه عمل او را انجام داده باشد . خلاصه اينكه خدا هر كار بخواهد مىكند و هر حكم بخواهد مىدهد ، ولى البته هر كار كه مىكند از روى مصلحت و علتى است كه واسطه ميان او و آن كار است . در اين صورت چه مانعى دارد كه يكى از اين مصالح و علل ، شفاعت انبيا و اوليا و بندگان مقربش باشد ، نه گزاف است و نه ظلم . از اين بيان روشن مىشود كه شفاعت يعنى مقام « شافعيت » درباره خداوند نيز صادق است ؛ زيرا هريك از صفات او واسطه فيض ميان او و مخلوقات او است . در واقع شفيع و شافع مطلق او است ؛ چنانكه مىفرمايد : قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً ( زمر ( 39 ) : 44 )