به منظومه‌ى گلشن راز و نيز به بعضى از ادعيه‌ى صحيفه‌ى سجاديه و مباحث مشكل و مضامين عاليه‌ى آن شرحى نوشته است كه در سال 1342 پايان يافته است . وثوق الحكماء در مقدمه‌ى اين شرح نام خود را عبد فانى حاج ميرزا محمد ابراهيم سبزوارى مىنويسد ، و مىگويد بعد از مراجعت سفر تهران در سبزوار به تأليف اثر ارزشمند خود اقدام كرده است » . « 1 » استاد « منوچهر صدوقى سها » نيز در كتاب « تاريخ حكما و عرفاى متأخرين صدر المتألهين » تنها به ذكر نام شخصيت مورد توجه ما پرداخته و در زمره‌ى شاگردان سبزوارى از او نامى به‌ميان مىآورد : « وثوق الحكماء سبزوارى شارح گلشن راز مطبوع ، افادت آقا ميرزا محمد امجد سبزوارى - طاب ثراهما - را » . « 2 » استاد « احمد منزوى » در « فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى » در معرفى « شرح گلشن راز » سبزوارى مىنويسد : « شرح گلشن راز از محمد ابراهيم فرزند محمد على سبزوارى خراسانى ، ملقب به وثوق الحكماء ، درگذشته پيرامن 1358 . اين گزارش را پس از شرح دعاى عديله كه به سال 1318 نگاشته بود ، گويا در 28 شعبان 1353 به انجام رسانده است ، و به سال 1330 در تهران در 414 صفحه به‌چاپ رسيده است [ ذريعه ] . نگارنده شاگرد حاج ملا هادى سبزوارى ( اسرار الحكم : 732 ) بوده و در اين گزارش از افادات او بهره برده است . بنگريد به ذريعه 13 : 268 - ف . شار 1026 - نسخه‌ها 4 : 116 » « 3 »

--> ( 1 ) . حكيم سبزوارى ، ص 113 ( چاپ اول ، سنايى ، 1371 ) ( 2 ) . تاريخ حكما و عرفاى متأخرين صدر المتألهين ، منوچهر صدوقى سها ، چاپ اول ، سال 1359 ، انجمن حكمت و فلسفه ايران ، ص 124 . ( 3 ) . فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى ، احمد منزوى ، چاپ اول ، مؤسسه فرهنگى منطقه‌اى ، سال 1349 ، ج 2 ( بخش نخست ) ، ص 1248 .