بزرگترين آثار صفى تفسير منظوم اوست كه يكى از آثار بزرگ و پرارزش قرون اخير است . اين تفسير منظوم در بحر رمل مسدس مقصور ( وزن مثنوى مولوى ) سروده شده است و كار مفصل و پرعظمتى است . پس از خطبهء افتتاح و ديباچهء منظوم كه چنين آغاز مىگردد : حمد بىحد ذات پاكى را سزاست * كو خلايق را به نيكى رهنماست خاك را جان داد و ادراك و بيان * تا شناسد دادهء خلاق جان داد او بشناختن ، هم داد اوست * نعمتش دانستن از ارشاد اوست خاك مىدانست كى تعظيم او ؟ * گشت از ارشاد او تسليم او از ره تسليم ذى ادراك شد * از كدورتهاى خاكى پاك شد پس زبان دادش كه آيد در سپاس * زان سپس كز جود او شد حق‌شناس كرد تعليمش رموز معرفت * گشت از تعليم او كامل صفت برگزيد از خاكيان خيل رسل * خلق تا بر وى گرايند از سبل يك رباعى در مادهء تاريخ اين تفسير از خود صفى آمده :