مطلب اول - در معرفت امام زمان . من لم يعرف امام زمانه مات ميتة الجاهلية معرفت امام بر همه كس واجب بخصوص بر اهل طريقت بخصوص بر مشايخ آيا همين‌قدر كه كسى تصديق كند كه چنين شخصى در عالم است كافى است يا نه اينكه معرفت نيست اعتقاديست تقليدى معرفت آنست كه امام را به بيند و بشناسد كه نديده نمىشود شناخت و چنان بايد شناخت كه اگر امام ظاهر شود با غيبتش در نزد عارف تفاوت نكند آيا مرشدين اين زمان امام خود را ديده و شناخته‌اند يا نه ؟ اگر شناخته‌اند بايد به ديگران هم بشناسانند تكليفشان اينست . حاجى آقا محمد بگويد من او را ديده‌ام و خدمتش رسيده‌ام من قبول دارم و اگر نشناخته باشد چه امتياز بر ساير مردم دارند مرشد و مريد همه كورند . پس شخص مرشد و هادى بايد امام زمان خود را ديده و شناخته باشد بخصوص شيخ المشايخ يا قطب بطور اولى جواب اين حرف چيست ؟ كى او را ديده و شناخته و اگر ارشاد فايده‌اش معرفت امام زمان نباشد چه ارشاديست ما شخصى را مىخواهيم كه يا خودش امام را ديده و شناخته باشد يا سراغ داشته باشد كسى را كه او عارف به حق امام باشد . مطلب دوم - در معرفت قطب صاحب اين مقام بايد در علم و قدرت و ساير اوصاف الهى سرآمد اهل عالم باشد به قسمى كه در زمان غيبت امام وجودش كانى از وجود امام باشد چيزى بر او مجهول نباشد ، عجز از هيچ چيز نداشته باشد صاحب اين مقام بايد آثار و لوازمى داشته باشد كه از مدعيان كذاب ممتاز باشد و الا بسيارى هستند كه ادعاى قطبيت دارند به چه چيز تميز داده مىشوند ناچار به چنين وجودى بايد متمسك شد كيست و كجاست اگر كسى بگويد حاجى آقا محمد است مىگويم خود حاجى آقا محمد يا بنويسد من صاحب اين مقامم من قبول مىكنم ، يا حاجى ملا حسن بنويسد يا بگويد ، من بمرتضى على خصم باشم كه حاجى آقا محمد را صاحب اين رتبه مىدانم قبول دارم از چيزهاى ديگرش گذشتيم يعنى نه حاجى آقا محمد خود را صاحب اين مقام و نه حاجى ملا حسن پس تكليف هر دو شناختن قطب زمانست اگر نشناخته باشد چه امتيازى لا تمايز بين الاعدام تكليف اهل طريقت بشناختن قطب است بىگفتگو و اگر كسى بگويد لازم نيست قطب به اين كمال باشد بحثى بر او نيست ليس على الاعمى حرج . جواب اين مطلب ما چيست ؟ مطلب سيم - مرشد طريقت بايد از عهدهء اثبات سلسله برآيد كه يدا بيد مىرسد تا به امام چه سند در اين باب داريد فلان شيخ خليفهء فلان شيخ بوده از كجا ؟ كرسىنامه چه اعتبار دارد .