درس مىگفت . آدم نيكى است نگارنده چندى از او استفاده نموده ، از معمّرين حكماى اين عصر است ، - سلّمه اللّه - » « 1 » . آثار اين حكيم نبيل را يكى از شاگردانش چنين بر مىشمارد : « از جمله مصنفات او حواشى فراوانى است كه بر اسفار ، و شرح اشارات و شفا نوشته و تعليقات شريفش كه بر طبيعيات و الهيات شفاست و فعلا نزد نگارنده موجود است تسلّط آن مرحوم را در فهم كلمات شيخ كاملا مىرساند . » « 2 » بنا به نقل استاد صدوقى « سها » : « اين بزرگوار كه باقيماندهء از حكماى حكمت مشّاء بود و تدريس شفاء به وى منتهى مىگشت به سال 1336 با عمرى بين هشتاد تا نود سال « 3 » ديده از جهان فرو بست و بديار باقى شتافت . در زمان مرگ چنان از لحاظ مادى فقير و درويش بود كه جسد مبارك وى مدتى ، بهر كفن و دفن معطّل ماند تا اينكه بنا به قول آقاى لواسانى ، آقا ميرزا مهدى آشتيانى بدان مهم قيام كرد . و رخت رحيل او بربستند ( رحمة اللّه عليهم ) . در مورد زهد و درويشى او گفته‌اند در حوالى عيد كه مىشد اثاثيه منزل را مىفروخت و تدارك عيد مىديد . روزى به او گفتند مقدارى از علم خود را به حاج محمّد حسن كمپانى بفروشيد ، گفت اگر كمى از علم خود را به او بفروشم چه پيش مىآيد ؟ گفتند ، شما بىعلم مىشويد و با پول و او بىپول مىشود و با علم . فرمود : اگر چنين شود ، نمىفروشم .

--> ( 1 ) - شمس التواريخ - ص 99 . ( 2 ) - درّى ، ضياء الدين - كنز الحكمة ، ج 2 ص 156 - الذريعة ، جلد 7 ، ص 109 . ( 3 ) - اگر سال وفات وى 1336 ق باشد او 80 الى 90 سال عمر كرده باشد ، تولد آن بزرگوار بين سالهاى 1254 - 1246 مىشود .