هواى باغ فرح بخش و بوى گل نيكوست * و ليك خوار بود گل به چشم طالب دوست مرا مخوان به تماشاى باغ و سير چمن * كدام سرو به بالاى دوست بر لب جوست ؟ « 1 » ( 7 - معصوم على شيرازى ( معصوم على شاه نايب الصدر ) ) « آن بزرگوار ، مشرب صافى و اخلاق وافى داشت ، چندين سال در آن ديار تدريس كتب حكمت و عرفان نمود ، در سال مجاعه ( قحطى ) آن چه از ضياع و عقار و ماليه داشت ، بفروخت و صرف طلّاب و فقرا مىنمود و در اواخر به تهران آمد و در مدرسه ميرزا شفيع صدر اعظم كه در جلو خان مسجد شاه واقع است أفادت و افاضت همى داشت ، گمان نمىرود ، فصوص الحكم را بعد از صدر الدّين قونيوى كسى بهتر از او مباحثه نموده باشد و در آداب و نواميس چنان محكم بود كه گويى ، أبو ذر وقت و سلمان عهد است . به هر تقدير در سال 1306 غرّهء صفر ، در دار الخلافة وفات يافت و در ابن بابويه نزديك حاجى آخوند محلاتى مدفون شد « 2 » . . . » « آقا محمّد رضا از شاگردان مير سيّد رضى لاهيجى است كه در اصفهان به تون تابى اشتغال داشت و روزگارى با آن كسب مىنمود و او از شاگردان ميرزا عبد الجواد شيرازى بود و سلسله استادانش منتهى مىشود به ملّا على نورى ( متوفّى 1246 ه . ق . ) و آقا محمّد بيدآبادى ، سپس تا ملّا صدراى شيرازى الى شيخ

--> ( 1 ) 25 / 4 / 1376 ، تهران ، مرتضى مدرّس گيلانى . ( 2 ) طرائق الحقائق - ج 3 . قسمت خاتمه ، به نقل از كتاب منتخبى از تاريخ فلاسفه اسلام ، مرتضى مدرسى چهاردهى ، ص 373 .