اسلامى را بدست آورد تا معلوم شود كه هر دانشمند چه اندازه از خود داراى تحقيقات است . اصولا بطور مبهم در علوم بحث كردن مثمر ثمر نيست ولى بايد شخص متتبّع در هر علم و ناقد هر فنى در آن علم و فن متخصص باشد تا دچار لغزش‌هاى خطرناك نشود . روش بحث جديد اگر با تبحر قديم توأم شود مدارس علمى ما داراى رنگ و بويى خواهد شد » . « 1 » ( 6 - استاد مرتضى مدرّس گيلانى ) زمانى كه در تهران بوديم و به خدمت جناب استاد منوچهر صدوقى « سها » شرفياب شديم ايشان ما را مورد تفقّد و راهنماييهاى فراوان قرار دادند ، در ضمن آن متذكّر شدند كه كسى را مىشناسم از دانشمندان ، و ذو فنون در علوم و معارف اسلامى است ، گويا او فرزند مرحوم آقاى محمّد رضا قمشه‌اى را ديده باشد ، نزد ايشان رفته و جويا شويد ، آدرس منزل را عنايت كرده ، و به خدمتشان رسيديم ، قريب دو ساعت اين ديدار طول كشيد ، ايشان فرمودند اگر مطلبى ديدم و يا به ذهنم رسيد برايتان خواهم نوشت . مطالب ذيل ضمن مرقومه شريفه‌اى از طرف آن جناب به دست ما رسيد در اينجا آن نامه را به تمامه مىآورم : « قدوة الحكماء و عمدة العرفاء آقا محمّد رضا قمشه‌يى - رحمة اللَّه عليه - ( 1306 - 1225 ) ، « 2 » فرزند مرحوم شيخ ابو القاسم قمشه‌يى است . آقا محمّد رضا قمشه‌يى از حكما و مدرسين تهران بود ، در روزگار ناصر الدين قاجارى مىزيسته ، آوازه و شهرتى پيدا كرده بود .

--> ( 1 ) - همان كتاب ، مقدمه صص 68 و 69 . ( 2 ) - برخى از تذكره نويسان تولّد آقا محمّد رضا قمشه‌اى 1225 هجرى قمرى نوشته‌اند .