اين رسالة و رسائل ديگر كه در خصوص عارف جليل القدر ، و حكيم نكته سنج ، جناب « آقا ميرزا محمّد رضاى قمشه‌اى ( صهبا ) » - اعلى اللّه مقامه - است ، بر اساس محورهاى فوق تنظيم شده است . بنده علما و عملا در آن مقام نبوده و نيستم كه قادر باشم ، عزيزى اين چنين را - كما هو حقّه - معرفى نمايم ولى توفيق آن را از ساحت قدس خداوندى يافتم كه از أعاظم و اجلّه علم و أدب و هنر و عرفان مطالبى را فرا گرفته و مجموعه‌اى را گرد آورده و به برادران و خواهران ايمانى خود ، هديه نمايم . بى شكّ بهترين درس اخلاق را مىتوان ، با مطالعه زندگى مفاخر و بزرگان فرهنگ خود گرفت و ميراث ارزشمند آنان را از گوشه گوشهء كتابخانه‌ها گرد آورده تأليف نمود و در اختيار فرهنگ دوستان تشنه قرار داد متأسفانه در اين راستا كم كار شده است و چه بسا بزرگانى كه با داشتن بيش از پنجاه اثر ، مهجور و متروك مانده‌اند و بدون معرفى آنان ، امّت اسلامى از لحاظ بينش و منش فرهنگى خود را بارور نخواهد ساخت . لذا از تمامى آنانى كه رايحه دل‌انگيز بهشت سعادت را ، از اين بهشتى صفتان ، استشمام كرده‌اند ، استدعا دارم كه هيچ چيز از حطام دنيا ، حتى حور و قصور را ، با آن مقايسه نكنند و اين بارقه را در قلوب خود حفظ نمايند تا با توكّل و توسّل و تلاش جامعه و هم گسترهء وجودى خود را منور به انوار الهى اين انسانهاى خدايى نمايند . ان شاء اللّه . در پايان ذكر چند نكته در خصوص اين رسالة ضرورى است : 1 - اين نگارش بر اساس نگاشته استاد بزرگوار منوچهر صدوقى « سها » در كتاب مستطاب « تاريخ حكماء و عرفاى متأخر بر صدر المتألهين » و اجازهء ايشان تدوين شده است . 2 - از فيشها و اطلاعات برادر ارجمند و استاد گرامى آقاى حامد ناجى