و « 1 » او گاهى عمل مىكند به او از روى ذوق و لذّت و شكر به حول خداى تعالى و قوّت او ، چنان كه عمل مىكرد به او در بدايت از روى مشقّت و تعمّل به نفس خود ؛ و يادآور چيزى را كه مذكور شد در صدر كتاب آنكه : « هر مقامى از اسافل از براى او درجه‌اى است در اعالى » « 2 » و ميان ايشان فرقى بعيد است ، چنان كه گذشت در « توبه » . و از اين جهت بود كه چون گفته شد از براى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم - بتحقيق « 3 » كه ورم كرده بود قدمهاى او از طول قيام در تهجّد - : « چرا چنين مىكنى ؟ و بتحقيق « 4 » كه نازل شده است در شأن تو : لِيَغْفِرَ لَكَ « 5 » اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ « 6 » - ؟ ! » فرمود كه : « أ فلا أكون عبدا شكورا ؟ ! » « 7 » و او قيام است به حقّ عبوديت .

--> ( 1 ) . اصل : - و . ( 2 ) . اثر حاضر ، ص 48 . ( 3 ) . اصل : تحقيق . ( 4 ) . همان . ( 5 ) . اصل : - لك . ( 6 ) . فتح / 2 . ( 7 ) . بحار الأنوار ، ج 10 ، ص 40 ؛ ج 16 ، ص 288 ؛ ج 17 ، ص 287 و . . . ؛ سنن ابن ماجة ، ج 1 ، ص 456 ؛ سنن ترمذى ، ج 2 ، ص 269 ؛ صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 63 و صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 2171 .