براى صاحبش ، و نعت كرده شود به او . پس به درستى كه سريع الزوال نمىباشد وصف از براى صاحبش تا آنكه بگردد ملكهء راسخهء بطيئة الزوال و دشوار انفكاك . و هو على ثلاث درجات : الدرجة الأولى : هيمان في شيم أوائل برق اللطف عند قصد الطريق ، مع ملاحظه العبد خسّة قدره ، و سفال منزلته ، و تفاهة قيمته . يعنى : هيمانى است در نظر به سوى اوايل برق لطف از بوارق انوار هدايت ، و تيسير اسباب توفيق و سعادت نزد قصد طريق سلوك به سوى خداى تعالى با ملاحظه نمودن عبد خسّت قدر و حقارت خود را از آنكه بوده اهل از براى چيزى كه ملاطفت نموده است او را حق‌ّتعالى . پس به درستى كه اين اقواى اسباب هيمان است . و « سفالت منزلت » دنوّ منزلت است ، و « تفاهت قيمت » قلّت و حقارت قيمت است ، و چيز قليل و نادر و حقير را « تفه » مىگويند . و چندانكه صغيرتر شمارد نفس خود را و حقيرتر داند قدر خود را و عظيم باشد در چشم او الطاف نازله در حقّ او ، مىباشد اقوى از روى هيمان و اشدّ از روى تحيّر و اكثر از روى تعجّب از الطاف پروردگار خود در حقّ او . و الدرجة الثانية : هيمان في تلاطم أمواج التحقيق عند ظهور براهينه ، و تواصل عجائبه ، و لياح أنواره . ( يعنى : ) « هيمانى است در تلاطم امواج تحقيق » علمى ، و او علمى است كه او ميراث عمل است كه حاصل است نزد صفاى قلب و زكاى نفس به سبب مكاشفهء ذوقيه نه عيانيه . پس به درستى كه عيانيه بعد از غرق است . و اين آن است كه از براى علوم شرعيه ، حكم و وجوه و حيثيات و اعتباراتى