باب التعظيم قال اللّه تعالى : ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً . « 1 » « وقار » توقير است به معنى تعظيم ؛ يعنى اعتقاد نمىكند از براى خداى تعالى تعظيمى كه لايق باشد به او . و « رجا » اطلاق كرده مىشود به معنى اعتقاد ؛ چرا كه آن لازم دارد اعتقاد را « 2 » اگر چه ظنّى باشد ؛ و تفسير كرده مىشود به معنى ديگر كه مطابق ما في الباب نيست . [ معناه ] التعظيم معرفة العظمة مع التذلّل لها . و اين از براى آن است كه كسى كه نشناسد عظمت او را ممكن نيست او را تعظيم نمودن او به عبادت كه او غايت تذلّل است . پس به درستى كه اقصى غايت تذلّل نمىباشد مگر از براى معرفت اقصى غايت عظمت . و هو على ثلاث درجات : الدرجة الاولى : تعظيم الأمر و النهى ؛ و هو أن لا يعارضا بترخّص جاف ، و لا يتعرّضا لتشديد غال ، و لا يحملا على علّة توهن الانقياد . « تعظيم امر و نهى » آن است كه قبول كند او را به سمع و طاعت ، و اجتهاد كند در امتثال اوامر و در انتهاى از آنچه نهى كرده است خداى تعالى از او بر عزيمتى و جدّى . پس اگر بيابد در بعضى از ايشان رخصتى ، ميل نكند به سوى او ، و ترك نكند عزيمت را . پس اگر مرخّص نمايد خود را مبالغه نكند در ترك عزيمت به سوى او تا

--> ( 1 ) . نوح / 13 . ( 2 ) . اصل : - چرا كه آن لازم دارد اعتقاد را .