است به صاحبش ، پس « 1 » او حامل است مر آن صفت را ، و از براى او حقوقى است كه واجب است بر او قيام از براى حقوقش ، و عمل به مقتضاى او . پس هرگاه متحقّق شود به علم حقّ ، فانى مىشود علم او در علم حقّ - و علم خداى تعالى عين ذات اوست - پس مىگردد محمول بعد از آنكه بود حامل . زيرا كه باقى نمىماند از او الّا رسم عين او ، محمول در ذات حق . پس مرتفع مىشود از او كلفت حمل او از براى صفت و توابع او . و « بعد از آن فنا است در حقّ اليقين » از رسم خود بالكلّيه . پس باقى نمىماند از براى او عينى و نه اثرى .

--> ( 1 ) . اصل : و .