وضمنا مشتمل بر حديث مفضل وخطبة البيان است وشروع به نوشتن آن در أصفهان كرده است وچون بسن پنجاه ويك سالگى رسيده سال 1099 در آخر كتاب باين عبارت پايان داده است اتفق الفراغ من هذه النميقة في سنة الف ومائة على يدي مؤلفه المفتاق إلى رحمة بارئه اللطيف محمد المدعو بسعيد الشريف عفى اللّه عنه في الأولى والآخرة يكى از عادات نيك وآداب پسنديدهء مصنف بزرگوار وسعيد شريف قمى اين بوده است كه هر كتاب را در دست تأليف داشته تاريخ گذاشته آغاز وانجام آن ومحل تأليف ياد شده از سال 1089 تا 1100 بطور يقين در أصفهان مىزيسته است از اينجا دانسته مىشود كه يكى دو سال آخر عمر بمقام قضا نائل گرديد وبسى طول نكشيده كه حكيم عاليمقام وقاضى رسمي شهرستان قم چشم از جهان پوشيده ورخت بربسته وخرقه تهى كرده است تن بقضا داده وحكم محكم كل نفس ذائقة الموت را گردن نهاده وبا جان راضى جهان را بدرود كرده است . بلاى هجر تو مشكل بود خوش آن بيدل * كه مرد پيش تو وكار بر خود آسان كرد به‌طورىكه در آغاز گفتيم قاضى دانشمند نامش محمد ولقبش سعيد بود در پايان نيز گوئيم عاش سعيدا ومات حميدا چنانكه خود گويد گر به جانان زنده‌اى از رفتن جان غم مخور * جان ستانند از تو در مردن نه جانان غم مخور براي آنكه حسن ختام رعايت شده باشد بنقل وبيان نكته لطيفهء به مقدمه خاتمه دهم وبا عنوان سلام نماز والسلام عليكم گفته باشم اين فراز را كه بخط مؤلف ديده آوردم وسخن كوتاه كردم از حواشي وتعليقات بسيارى كه بر كتابهاى خود نيز دارد پيدا است كه مرد مطالعه بوده وتا آخر عمر مراجعه بكتب مىكرد وبا أفكار بزرگان سروكار مىداشت . قال بعض الاعلام ولذلك ختم الصلاة بالسلام لان المصلى إذا وصل إلى منتهى سيره ومعراجه إلى جناب الحق في الصلاة وهو مرتبة البقاء بعد الفناء دخل في حضرة الأنبياء والأولياء فكأنه رآهم عيانا فلا بد له من السلام والثناء خيابان سىمترى كوچه سبزوار 10 ر 5 ر 39 سيد محمد باقر سبزوارى