مقدّمهء مصحّح 1 . دورنمايى از حيات مولانا محمّد ، ملقّب به « جلال الدين » ، فرزند بهاء الدين ولد ، محمّد بن حسين بن احمد خطيبى بلخى بكرى در ششم ربيع الاوّل 604 ه . ق در بلخ ديده به جهان گشود . « 1 » ازاين‌رو ، او را « جلال الدين محمّد بلخى » نامند . در همان روزگار ، مريدان و يارانش از او با عنوان « مولانا » ياد مىكردند و بتدريج اين عنوان براى او علم شد . و چون در روم - آسياى صغير يا تركيهء امروزى - مىزيست ، در برخى از منابع از او با القابى چون : « رومى » يا « مولاناى رومى » ياد شده است . نيز به روايت افلاكى ، بهاء الدين ولد نخستين كسى است كه لقب « خداوندگار » را دربارهء او به كار برد و ديگران نيز وى را « خداوندگار » خطاب كردند كه حاكى از جايگاه و منزلت معنوى مولانا در ميان سالكان مىباشد . و امّا نام « مولوى » عنوانى است كه به نادرست در دوره‌هاى معاصر مبدّل به اسمى خاص براى مولانا شد .

--> ( 1 ) . ر . ك : رسالهء سپهسالار ، ص 19 و نفحات الانس ، ص 461 .