محمد رضا لاهورى
مقدمه 13
مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى )
دربارهء نسخهء خطى و چاپى : براى تصحيح و مقابلهء مكاشفات رضوى در آغاز از دو نسخهء خطى در پاكستان ، محفوظ در كتابخانهء گنجبخش استفاده شد و از آنجايى كه اين دو نسخه بىاندازه مشوش ، آشفته و نيز پر از اغلاط بود ، مصحح را بر آن داشت كه به نسخهاى ديگر رجوع كند كه تمام و كمال و خوانا باشد . به لطف الهى و به دست محقّق بزرگوار جناب آقاى سيد احمد بهشتى ، نسخهاى بسيار خوانا و درست و شفاف ( چاپ سنگى ؛ لكهنو ) به بندهء فقير رسيد و بدين ترتيب كار تنسيخ و تصحيح ، مجددا آغاز شد و با اندكى افتادگى نسخه به پايان رسيد . از خداى متعال و ايشان سپاسگزارم . در پايان بايد يادآور شد كه شارح به تمامى نكات و دقايق ابيات ، نظرى صائب و موشكافانه داشته و به آنها پرداخته است ؛ چه آنجا كه بيتى به آيهاى شريف اشارت دارد ( اقتباس ، حل ، درج ) يا به حديثى ( قدسى ، نبوى ) ، چه آنجا كه اصطلاحى عرفانى مطرح شده و وى آن را به ظرافت شكافته و شناسانده است ، همه و همه دست به دست هم داده تا شرحى جاندار و پرمايه بر صفحهء تاريخ نقش شود . خداى تعالى وى را مشمول رحمت واسعهء خويش قرار دهد . وصف و صورت نيست اندر خامهها * عالم و عادل بوَد در نامهها عالم و عادل همه معنيست بس * كش نيابى در مكان و پيش و پس مىزند بر تن ز سوى لامكان * مىنگنجد در فلك خورشيدِ جان اللّه لا إله إلّا هو له الأسماء الحسنى مذهب تشيّع ( اثناعشريه ) و محمد رضا لاهورى : بايد به جرأت گفت با اينكه شارح قولا و علنا تشيّع خود را بازگو نمىكند ، ولى باطنا آن را نمايان و آشكار مىسازد ؛ دليل بر اين مدّعا آنكه : 1 - در مقدمه ، شارح به كسى دست ارادت و ارشاد مىرساند و وى را متيمّن و متبرّك مىداند كه كسى جز امام هشتم شيعيان ، حضرت امام رضا - ع - نيست . ديگر اين