و ما ذلك كلّه الّا لرفضهم التمسّك بحبل الثقلين و تركهم وصية سيّد الثقلين ترى احدهم مولعا بالنّظر الى كتب الفلاسفة ليس له طول عمره سواه و لا يكون فى غيره هواه من نقل ان يحكم علما شرعيّا اصلّيا او فرعيّا ، بل و ربّما لم يسمع قطّ ممّا جاء به نبيّه فى ذويه سوى ما سمعته في صغره من امّة و ابيه ، لم يتعلّم من الشريعة ادبا و لا سنّة و لم يتقلّد من صاحبها فى علمه منّة ، سبحان اللّه . ترجمه : و خداوند نسبت بدين مجادلان بدون علم و هدايت بشدّت خشمگين است زيرا بدين واسطه خداوند دوستى و و داد و اتفاق دينى روزيشان نكرده و آن نگون‌بختان را به دوستى رياست و جاه‌طلبى و رذالت نفس و نفاق جلب كرده تا به شومى و بدى اين صفات زشت به مخالفت يكديگر و پشت هم بدگوئى و خشم و انكار يكديگر مشغولند چون حسد و خودبزرگ‌بينى و خودبزرگ‌دانى و عدم انقياد هم‌جنس از شأن نفوس است و عدم پيروى از يكديگر به‌ويژه هنگامى است كه در يك زمان باشند و از آن شديدتر زمانى است كه در يك شهر زيست كنند اما اگر بميرد يا به دنيا نيايد چنين چيزى نيست سپس حبّ رياست انسانها را به استبداد رأى و گونه‌گونگى اميال مىكشاند چرا كه بدانچه دارند مغرور و در نفسها خود متكبّرند ولى غير خدا را به مسخره مىگيرند و در آنچه خويش‌اند بدون انديشه آزمند و مولع كه « هر گروه بدانچه دارند شادند « 1 » » . آنان را در اين مكاره و حقد و حسد و برتر بينى واگذار كه در حيرانى مىباشند « آيت » « حضرت امير المؤمنين عليه السّلام گفت : نه هر دارندهء عقل عاقل و نه هر گوشى شنوا و نه هر چشمى بيناست . » پس شگفتا بر اشتباه و لغزش اين گروه‌ها با اختلاف براهينشان در دين نه نشانى از پيمبر دارند و نه به وصىّ او اقتدا مىكنند ، نه ايمان به غيب دارند و نه از عيبى برى ، عمل ايشان در شبهات است و مسيرشان در شهوت‌ها معروف پيش ايشان معروف نيست و

--> ( 1 ) - سورة الروم - آيت 32 و سورة المؤمنون - آيت 53 .