او از 20 سالگى به امر تدريس و تصنيف و تأليف مشغول و تا هشتاد سالگى تدريس را رها نكرد زيرا تولد او در سال 1007 و ارتحال وى 1091 ه ق بوده و تقريبا نزديك به 85 سال در اين جهان زيسته او تحصيلات خود را تا 25 سالگى تمام كرد و اگر تا سال 1033 محضر ملا صدرا را درك مىكرد به منظور تكامل علوم عقلى و عرفانى بود او در سنين هشتاد سالگى به علت ضعف قوا و ضعف قوّه ديدار تدريس را رها كرد و گفت علاقمندان او مىتوانند از كتب وى استفاده كنند . او اين مطلب را در مثنوى شرح صدر بيان داشته و گويد سخت دچار ضعف قواى بدنى و درد چشم و كم‌بينائى گرديده و بدين علّت عذر سماع و تدريس طى ابيات ذيل خواسته است : در اصول و فروع شرع شريف * كرده‌ام تا بقرب صد تصنيف از كتاب و حديث كردم جمع * در ره آخرت نهادم شمع طالبان را زده صلائى عام * بهره گيرند از آن خواص و عوام خاص را تحفه‌اى ز مغز سخن * عام را بهره‌اى ز نغز سخن بايد آن را بدست عقل سپرد * نفعها ز آن به روزگاران برد از من اين قدر بهره بس باشد * اثر كس به جاى كس باشد انتفاعى ز من ميسر نيست * خطىام از سماع و مبصر نيست