وهم كسى به سرّ دهانش نمىرسد * مىنشكفد بباد نفس غنچه‌هاى فيض آب خضر ز سبزه اميد مىچكد * تا گشته فرش سايه ابر عطاى فيض خرق حجب ز ديده اعمى شگفت نيست * گر توتياى ديده كند خاك پاى فيض يا بى امان ز جمره ديو هوا اگر * سازى مقام كعبه صدق و صفاى فيض بىقامتش ز ناله حنّانه شيونيست * در چل‌ستون مسجد الفت بناى فيض حى على الصلاة چو گويد مؤذنش * بندند صف ملائكه كآمد صلاى فيض حى على الفلاح كه تا در مقام امن * ايمان كنيم تازه ز يمن لقاى فيض خلقش پذيرد اين ز من از صدق نيّتم * وصفم اگر وفا نكند با ثناى فيض يا رب به حق صاحب عرفان كه مىرسد * بر خرمن عطاى تو هر دم صلاى فيض كز كشت خير اهل ودادت مكن دريغ * رشحى ز ابر رحمت بىمنتهاى فيض اين جمع را كه مشرق مهر سعادتند * مىدار زير سايهء بال هماى فيض