در چشم من سراسر آفاق تيره شد * شام فراق بين كه چه بيداد مىكند باد صبا بيار نسيمى ز كوى دوست * كاين بوى دوست عالمى آباد مىكند بر من هر آنچه مىرود از محنت و بلا * جرم تو نيست حسن خدا داد مىكند با دست نزد او سخن فيض و شعر او * كى او بدين‌وسيله مرا ياد مىكند ( 335 ) جمال « 1 » سوى هر دون « 2 » گدا آن شاه رو كى مىكند * التفاتى از سگش مىخواهم او كى مىكند مىتوانستم كز او احوال دل گيرم ولى * گفتگو با چون منى آن تندخو كى مىكند « 3 » در شب تاريك زلفش صد هزاران همچو من * گم كند گر دل يكى را جستجو كى مىكند از سر كويش كجا من مىتوانم پا كشيد * اين سر سوداپرستم ترك او كى مىكند مردم از غم اى مسلمانان مرا آگه كنيد * با من آخر آشتى آن جنگجو كى مىكند هر كه خورشيد رخش را ديده باشد يك نظر * ديدن حورى و غلمان آرزو كى مىكند فيض در روى بتان مىبيند آيات خدا * ورنه در وصف بتان اين گفتگو مىكند « 4 »

--> ( 1 ) - عنوان از اصلى . ( 2 ) - چ پ ، چ ش : سوى اين دون . ( 3 ) - چ ش : جابجا و مغشوش . ( 4 ) - عق : مغشوش و ابياتى از غزل ديگر داخل كرده است .