2 - ابو على نصير الدين سليمان بن علم الهدى « نياى نگارنده » متولد عصر روز شنبه نزديك بغروب 16 رجب سال 1084 در كاشان او از پدر و اعمام خود اجازه داشت در سال 1101 بحجّ بيت اللّه مشرف شد وى جامع علوم و فنون از فقه و تفسير و حديث و كلام بود و شعر هم مىسرود و در علم رمل و جفر نيز صاحب نظر بود وى در سال 1104 با برادر خود جمال الدين اسحاق باصفهان رفت و مورد اعزاز شاه سليمان صفوى واقع شد . و مولانا محمد باقر مجلسى كه درين هنگام شيخ الاسلام بلاد ايران بود وى را بمنصب نايب الصداره منسوب كرد صاحب اين منصب رفع منازعه بين علما و رجال دولت مىكرد و گزارش آن را براى شيخ الاسلام مىفرستاد مهر وى يا محسن اغفر بمحمد علم الهدى نصير الدين سليمان . « 1 » او را تاليفات بسيار است كه اكثر به گونهء تعليقه بر آثار فيض كاشانى است وى چون نقل جنازه را جائز نمىدانست چون در سال 1125 در قمصر از دنيا رفت و در قرب امامزاده محله پائين قمصر معروف بشاهزاده سليمان مدفون شد بر مزار او سنگ مرمرين زيبائى از جنس مرمر يزد بود كه اشعار ذيل مبنى بر تاريخ وفات بر روى آن منقور بود . داد از آتش غم ايام * دل كباب از الم چو ماهى شد حيف از نايب الصداره شرع * كه رخ عمر او تباهى شد شد مجرّد چو روح او ز بدن * از شرف مرحمت پناهى شد در جوانى به حق چو شد و اصل * چهره‌اش بين چو چرخ كاهى شد سال فوتش قضا بقائل گفت * « و اصل رحمت الهى شد » 1125 كه تاريخ وفات او در مصراع برابر 1125 مىشود و ممكن است 1126 محاسبه شود اگر اللّه را با دو الف منظور كنيم امّا معلوم نيست كه ذيل آن مرحوم علامه فقيد آن را سال 1127 محاسبه فرموده‌اند ، امّا ظاهرا بايد درست باشد زيرا از مضمون شعر هم جوانمرگى او آشكار است زيرا اگر تاريخ تولد وى سال 1084 باشد درست 41 سال

--> ( 1 ) - سجع مهر عبارتى لطيف است كه از نام پدر و جدّ او علم الهدى و ملا محمّد محسن فيض حكايت دارد .