« لِيُذهِب » « 26 » به شأن كه بود و « يُطَهِّر » « 26 » * ز « يَتلوه » « 27 » شاهد به سوى كه ايمى « 28 » به تنزيل شد « هل اتى » « 29 » از چه مُنزَل * نبى را ز « بَلِّغ » چرا كرد عتبى « 30 » كه از انّما « 31 » بود مقصود ايزد * به سائل كه انگشترى كرد اعطى « 31 » كه بود آنكه با او به فرمان ايزد * نبى شد مباهل به قوم نصارى « 32 » به رد برائت كه گرديد مأمور « 33 » * به اعطاى رايت كه را كرد انهى « 34 » كرا با نبى بود فضل اخوت * كرا با اولوالعزم حدّ تساوى به شأن كه جبريل شد لا فتى گو * پيمبر براى كه گفت انت منّى به روز غدير از براى كه مىگفت * به بالاى منبر نبى لَستُ اولى « 35 » براى كه بود اينكه گرديد صادر * حديثى كه نقلست در طير مَشوى « 36 » چرا كرد امر سلام « 37 » امامت * چرا اجر تبليغ شد حُب قُربى « 38 » كسى كاين فضائل مر او راست ثابت * كسى كاين دلايل درو هست مُجرى بود در امامت ز هر غير سابق * بود در خلافت ز هر غير احرى « 39 » يقين محض جهلست و عين شقاوت * نمودن به او ديگرى را مساوى چه جا دارد اين كز ره علم گويد * كسى اينكه غيرى از او هست اولى مرا نيست باور كه از اهل دانش * بدل كرده باشد كسى اين تحرّى « 40 » مگر اينكه در نيل جاه و مراتب * نمايد تقرب به ارباب دنيى چه نقصان كند در تجارت كسى كو * به دنيا فروشد مَثوبات عقبى

--> ( 26 ) - احزاب 33 / 33 . ( 27 ) - هود 11 / 17 . ( 28 ) - ايمى ( ممال ايما ) . ( 29 ) - دهر 76 / 1 . ( 30 ) - عتب ، عتاب ، ملامت . ( 31 ) - مائده 5 / 55 . ( 32 ) - مباهله ، يكديگر را لعن و نفرين كردن . اشاره است به اينكه در روز مباهله ( 24 ذىحجه سال دهم هجرت ) پيغامبر ( ص ) براى مباهله با بزرگان نصاراى نجران على ( ع ) را نيز همراه برد - آيهء مباهله ( آل عمران 3 / 61 ) . ( 33 ) - اشاره است به آيهء برائت از سورهء برائت ( توبه 9 / 3 ) كه پيغامبر ( ص ) على ( ع ) را مأمور خواندن اين آيه فرمود ( در سال نهم هجرت ) . ( 34 ) - انهى ( ممال انها ) ، رسانيدن پيام . اشاره است به غزوهء خيبر در سال هفتم هجرت و حديث « لاعطينّ الرّاية غدا رجلا يحبّه اللّه و رسوله و يحبّ اللّه و رسوله كرّارا غير فرّار » كه پيغامبر ( ص ) على ( ع ) را مأمور ابلاغ پيام فرمود . ( 35 ) - « الست اولى بانفسكم » از سخنان پيغامبر ( ص ) در غدير خم است . ( 36 ) - مشوى ، بريان . ( 37 ) - سلام ، گردن‌نهادگى . ( 38 ) - اشاره است به آيهء شورى 42 / 23 كه در آن خداوند اجر رسالت را مودّت آل پيامبر ( ص ) قرار داده است . ( 39 ) - احرى ( ممال احرى ) ، شايسته‌تر . ( 40 ) - تحرّى ، صواب جستن .