دورى جويد واز مستلذّات ومشتهيات آن اجتناب كند . فصل پنجم در ذكر برخى از وصايا ومواعظ حكماست . امّا خاتمه ، در تنبيه برادران طريقت است ، كه بدانند اين رساله براي توبيخ وسرزنش شخص ويا اشخاص معيّنى نگارش نيافته است . بلكه غرض فقط آگاه كردن صاحبان ذوق سليم وقلب صحيح است بر اينكه زمان ، فاسد وتباه شده ، أكثر مردم از طريق علم وعرفان منحرف گشته وبيمارى گمراهى وجهل وهذيان انتشار يافته است . تأكيد مىكند كه اگر صاحب فطرت صاف وصحيح وخالى از امراض حسد وفساد وداراى قريحهء هوشيار ومستقيم در فصلهاى اين رساله تأمّل شافى وتفكّر كافى كند ، در وى به امعان فكر ونظر در معارف حقّه وإلهيّات شوقى قوى پيدا خواهد شد ؛ از جهت وبركت تكميل قوّهء علميّه به مرتبهء ملائكة مقرّب وأهل ولايات وكرامات خواهد رسيد واز جهت تكميل قوّهء علميّه از منزل شياطين وفرورفتگان در عالم پست شهوت وضلالت نجات خواهد يافت ، ودر نتيجة نفسش با دو بال علم وعمل به جوار پروردگار عالميان پرواز خواهد كرد . وبالآخرة ، خواننده را هدايت مىكند كه كيفيّت سلوك طريق علمي را در كتاب أسفار وبرخى از كتب ورسائل خويش شرح داده وتفاصيل طريق عمل هم از كتاب خدا وأحاديث نبي واولياى أو استنباط شده است ؛ همچنان كه تفاصيل علوم هم با أطوار سرّى وأذواق تألّهى كه فوق طور تفكّر ونظر است مستنبط از كتاب خدا وأحاديث نبي أكرم است .