من است كه غايت وجود زمان خود است و باقى موجودات متطفّل‌اند « 1 » پس آن تقلّبى كه مرا در شهود تجلّيات شأنى كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ « 2 » حاصل است سرايت در ذوى العقول و اولى الابصار « 3 » مىكند چه تشخيص وجودى عالم تابع « 4 » تشخّص وجود مركز است كه غوث الأعظم است پس به عين آن تقلّب من قلوب و ابصار تقليب يابند به سرايت حال من در آنها و بحسب استعداد ذاتى و مناسبت فطرى با آن حال كه من در آن تحقّق دارم اثر در ايشان ظهور يابد پس بنابراين وجود بازگشت احوال من حيث الحقيقة بسوى حال ما باشد و حسنات و تعيّن مراتب همه در تحقّق بدان حال و تقلّب ايشان در آن اطوار تجلّيات بر ما ، چه حالت متحقّق ما در آن تجلّى آنى ، حقيقت حال همه است و شكّى نيست كه « كلّ شىء يرجع الى اصله » . خواجه احرار قدّس سرّه حكايت كرده‌اند كه : در امرى از جمع حيوانات اسرار بلند و سخنان حقيقت پيوند استماع مىافتاد و ايشان اهل آن نبودند و تعجّب روى مىداد كه منشأ ظهور اين اسرار از غير اهل چه بوده باشد پس ظاهر شد كه به‌واسطه صفاى طبيعى احوال سيّد قاسم تبريزى - قدّس سرّه - در ايشان سرايت كرده بدان الفاظ به ظهور مىآمده ، و اللّه اعلم . و قال عليه السّلام : انا الّذى قال رسول اللّه « 5 » صلّى اللّه عليه و آله : يا علىّ ، الصّراط صراطك و الموقف موقفك . اخبار از صفت برزخيّت خود مىفرمايد ، « 6 » كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله آن حضرت

--> ( 1 ) - د : تطفّل . ( 2 ) - الرّحمن / 29 . ( 3 ) - ر ض : الابصاير . ( 4 ) - ر ض : « عالم تابع تشخص وجود » را فاقد است . ( 5 ) - ر ض : جمعى از . ( 6 ) - ر ض : « يا على » را ندارد .