در آينه حال پُشتِ چشم ار بينى * يك چشم بپوشىّ و به ديگر بينى كورَت بينَد هر آنكه بينَد زِ قَفا * اينست مِثال خِير و شر ، گر بينى * * * در باغ ، چو ميلِ چيدنِ گُل كردم * بلبل نگران بود ، تَغافل كردم كردند حريفان همه ، دامن پُرگل * من ، سينه پُر از نالهء بلبل كردم * * * منظورِ يقين ، دو حالتست از اشيا * هر لحظه ، وجودِ دگر و حُكم بَقا تجديدِ وجود از عَدَم ، ذاتىِ ماست * وان حُكم بقا ، رابطهء فعلِ خُدا و نيز ، جناب ايشان - آقاى گلچين معانى - در پانوشت آن مصحف گرانسنگ ، در ترجمت احوال پدر - يعنى محمود دهدار - رضوان اللّه تعالى عليه نگاشته‌اى دارند كه بعد از عنوان نظر جناب هانرى كربن در « تاريخ فلسفه « 1 » » ايراد خواهيم نمود و نظر خوانندهء عزيز را به سهو جناب كربن و برخى از معاصرين پيرامون تميز دادن بين محمّد دهدار - صاحب رسايل - و پدرش محمود بن محمّد دهدار متخلّص به « عيانى » و مدفون به حافظيّهء شيراز ، جلب مىنماييم . آقاى كربن رحمة اللّه تعالى عليه گويند : بالاخره لازم است كه در اينجا از شخصيّتى عجيب يعنى

--> ( 1 ) - تاريخ فلسفه / ترجمه آقاى جواد طباطبائى ، ج 2 ص 145 ، ط كوير .