موصوف گردد و به درجهء يقين رسد » « 1 » . در شرح ابيات طريقهء قاضى آن است كه ابتدا معانى لغات و نكات صرفى و نحوى را بيان مىكند و سپس به ترجمهء فارسى ابيات مىپردازد ، و در پايان يك رباعى در مضمون بيت يا ابيات ترجمه كرده مىآورد . هرگاه نيز كه اشعار اشاره به حادثه‌اى تاريخى دارد ، حكايت آن را شرح مىدهد . گذشته از اين‌ها ، شرح ميبدى از نكات و فوائد خواندنى ديگر خالى نيست . اين كتاب يك‌بار بطور مستقلّ در تهران ، در سال 1285 ه ق ، ديگربار در هامش شرح فارسى نهج البلاغه ، نوشتهء محمّد بن محمّد لاهيجانى ، مشهور به ميرزا محمّد باقر نوّاب ، به كوشش ميرزا ابو القاسم شفيعى و ميرزا محمود شفيعى ، به مباشرت حسين بن محمّد اسماعيل خوانسارى ، به سال 1356 ه ق ، در قطع رحلى ، در تهران ، در چاپخانهء اسلاميّهء عمدة التّجّار آقا حاج سيّد احمد و برادران ، به دستيارى حاجى عبد الرّحيم و آقا اسماعيل معارف‌خواه ، و يك‌بار نيز بدون فواتح هفتگانه به سال 1293 ه ق در لكهنو طبع سنگى شده است . 9 . نسخه‌هاى مورد استفاده در تصحيح اين كتاب در تصحيح اين كتاب از شش نسخهء خطّى و يك نسخهء چاپ سنگى استفاده شد : 1 ) نسخهء ش 486 ملك : نسخ شهاب بن محمّد بن حسين بن ابى بكر البيضاوى در 8 ذى الحجّة الحرام سنهء ثلاث و تسعين و ثمانمائه ( 893 ) كه در دههء اوّل شهر صفر سنهء 894 در محروسهء شيراز در بقعهء مقدّسهء داعويه با نسخهء منقول عنه مقابله شده تصحيحات و افتادگيها در حاشيه يادداشت گرديده است . در صفحهء عنوان نسخه شمسه‌اى زيبا به زر و لاجورد هست كه اين عبارات درون آن نوشته شده : « شرح ديوان حضرت امير المؤمنين و امام الموحّدين ، اسد اللّه الغالب ، على بن ابى طالب ، عليه سلام اللّه ، من تصانيف الحبر العلّامة ، أفضل العلماء العاملين و قدوة الفضلاء العارفين ، قاضى

--> ( 1 ) . جام گيتىنما : در : تحقيقات اسلامى ، س 1 ، ش 1 : 112 .