وجود اشتمال بر لطائف مشحون بمعارف و دقائق مقرون بحقائق در احكام قواعد و اتمام فوائد آن كافى و وافى باشد به حكم أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ نقش‌بند خيال را چند روزى به تقرير اين مقاله و تحرير اين رساله گماشت و امثلهء قواعد از نتائج بكر فكر خود بر لوح بيان نگاشت و آن را تحفهء بارگاه عالم‌پناه پادشاهى ساخت » . 18 . شرح گلشن راز : در طرائق الحقائق به ميبدى نسبت داده شده است . - در صفحهء عنوان نسخهء خطّى شمارهء 2 / 3430 دانشگاه ، كتابت 987 در شيراز ، رساله‌اى با عنوان فى تحقيق سالبة المحمول از آثار خواجه امير حسين ذكر شده است و بر همين اساس برخى آن را از تأليفات ميبدى شمرده‌اند . « 1 » امّا چنان كه از ديباجهء اين رساله كه به سال 894 تأليف شده است برمىآيد ، نويسندهء رساله از شاگردان ميبدى بوده و آن را به نظر او رسانيده و از وى چنين ياد مىكند : « أستادنا و أستاد المحقّقين سيّدنا و سيّد المدقّقين . . . كمال الشّريعة و الطّريقة و الحقيقة و الدّين ، خواجه أمير حسين » . 19 . شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين على بن ابى طالب ، عليه السّلام : شايد در اينكه حضرت امير اصلا شعر سروده است يا نه ، چندان سخنى نباشد . عطّار گويد : از ابو بكر و عمر هم شعر خاست * اشعر از هر دو على مرتضاست نظم حسّانى و اشعار حسن * هست منقول از حسين و از حسن شافعى را شعر هم بسيار هست * وز امامان دگر اشعار هست شعر اگر حكمت بود طاعت بود * قيمتش هر روز و هر ساعت بود « 2 » امّا در صحّت و سقم انتساب همهء آنچه تحت عنوان ديوان آن حضرت جمع آمده حكم قطعى نمىتوان كرد . بعضى تنها رجزها را سرودهء امام ، عليه السّلام ، مىدانند . برخى گفته‌اند كه بسيارى از اين اشعار سرودهء ديگران و انشاد امام ، عليه السّلام ، است ، نه انشاء ايشان . به‌هرحال در تفاريق كتب پيشينيان ابياتى از قول حضرت امير ، عليه السّلام ، آورده شده و برخى به جمع‌آورى آنها اهتمام نموده‌اند . ابو احمد عبد العزيز بن يحيى بن احمد بن عيسى جلودى ازدى بصرى ( م 332 ) نخستين كسى است كه به گردآورى اشعار

--> ( 1 ) . تحقيقات اسلامى ، س 1 ، ش 1 ، 1365 : 94 . ( 2 ) . مصيبت‌نامه : 50 .