اشارت برضا و آسودن و منع از جان به غصّه فرسودن 749 امر به غنيمت شمردن اقبال و نواختن درويشان بافضال 749 شكايت از جور و جفاى روزگار و دعوى تحمّل و اصطبار 750 اظهار لت خوردن از دست روزگار و پخته شدن به آتش اضطرار 750 نهى از فروتنى با مردم دنى و تنبيه بر تفويض امر بفيّاض غنى 751 دم زدن از لوازم تقدير و منع كردن از حيله و تدبير 752 ارشاد به تسليم و خرسندى و منع عجب و خودپسندى 753 دلالت به آتش تقوى افروختن و ارشاد بنام نيك اندوختن 754 بيان بىاعتبارى جهان و سرعت انقلاب زمان 754 شكايت از مردم منافق كه بدل مخالفند و به زبان موافق 755 مبالغه در محافظهء زنان از مردان و منع از مساهله در شأن اين جمع نادان 755 بيان بىوفائى و سستى زنان گمراه كه نه از خلق واقفند و نه از خدا آگاه 756 اظهار حرمان در عين وصال و دم زدن از عطش در ميان زلال 757 خطاب صواب حقايق‌مآب به عمر بن خطّاب 757 نهى از ارتكاب غربت كه مؤدّيست بتفرقه و كربت 758 شكايت از فسق فاسقان و فجور منافقان 758 نفى تأثير نجوم در اهل حقايق و علوم 758 تحسين فال سعادت‌مآل 759 دم زدن از شرف و حسب و اظهار علوّ نسب 760 معمّا باسم شريف محمّد بر وفق حساب ابجد 760 خطاب به فاطمه براى اطعام مسكينى غم‌خورده كه سورهء هل أتى بسبب او نزول كرده 761 جواب فاطمه بر وجه اطاعت به اميد بهشت و شفاعت 762 شكايت از مشركان به ايذاى عثمان بن مظعون و تهديد و تخويف آن قوم مطعون 763 تهديد كفّار نگونسار در بدر سعادت آثار 766 تخويف يكى از كفّار بتيغ ظفرنگار 767 تهديد يكى از اشرار بتيغ آتش‌بار 768