تشنيع بر اهل زمان خود به ترك وفا و ارشاد بصبر كه منتج صدق است و موجب صفا 552 تنبيه بر آنكه دفع دشمن در وقت ظفر علامت بخت سعيدست و اعتماد بر جانب او از صوب صواب بعيدست 553 نهى از جزع در نوايب و امر بصبر در مصائب 553 نهى از حرص و هوا و ترغيب به قناعت و رضا 554 بيان انتهاى هر جمعيّتى به پريشانى و شكايت از روزگار به بىسامانى 554 نفى توغّل در هوا و هوس و تنبيه بر فوت و موت همه كس 555 ترغيب بجوع كه اهل دل را ضرورتست و تنفير از گناهان صغيره كه واسطهء كدورتست 556 اعتراف به كثرت گناه و اعتماد بر فضل إله 556 سپاس سعادت اساس عبادت لباس 557 تضرّع و مناجات با قاضى حاجات 557 مصالح منطوى بر فوائد و نصايح محتوى بر فرائد 564 خطاب ابو طالب به مرتضى و ارشاد او بتأييد مصطفى 567 پاسخ دادن حيدر و پذيرفتن نصيحت پدر 569 خطاب عمرو بن معديكرب به علىّ بن ابى طالب 570 پاسخ مرتضى به افصح عبارات و املح استعارات 571 حكايت قتل اغشم بتيغ خون‌فشان و بيان سموّ مرتبه و علوّ شان 573 بيان تسلّط خويش بر اعداى دين و اظهار قدرت بر دفع مفسدين 573 اظهار ملالت و اندوه از فوت دوستان صاحب‌شكوه 574 حرف الغين بيان آنكه اشتغال به دنيا بىحاصل است و توجّه به او در نظر اهل حقّ باطل است 577 حرف الفاء اميدوار ساختن گناهكاران و ترسانيدن اميدواران 579 اميدوار ساختن ارباب مناهى بفضل و رحمت الهى 580 توقيف شرف انسان بر فضل و عفو و احسان 580