مير حسين بن معين الدين ميبدى يزدى

مقدمهء مصححان 17

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى )

بيان اغماض از قبايح اعمال اقران و اعراض از فضائح اقوال ايشان 508 شكايت از جمعى قرشى كه به سعادت بيعت ناظم رسيده‌اند ، پس تيغ خلاف از غلاف ادبار كشيده‌اند 510 اظهار كمال اندوه و ملال از قتل طلحه و زبير سعادت‌مآل 512 شكوه از بودن خلافت او در ايّام فتنه و بلا و وقوع امامت او در روزگار محنت و عنا 513 خطاب به عمرو بن عاص در حرب صفّين و تعيير او به مساهله در باب دين 513 اظهار ملال از كشتن احمر ، غلام عثمان بقصاص غلام خود كه مسمّى بود به كيسان 518 خطاب سعادت‌مآب باصحاب صاحب تمكين در حرب صفّين براى تقويت دين 518 جستن معاويه براى مبارزت در حرب صفّين و شمردن فضائل خويش بحسب دنيا و دين 520 شكوه از حيلت عمرو بن عاص با ابو موسى اشعرى در باب تحكيم و لعب انگشترى 521 حرف الزّاء اقامهء بيّنه و برهان بر فناى افراد انسان 523 مبارز جستن عمرو بن عبد الودّ در روز خندق و دليرى نمودن آن جاهل احمق 524 جواب عمرو بن عبد الودّ باحسن عبارات و ابين اشارات 525 حرف السّين نصيحت امام همام و سيّد انام امير المؤمنين حسن ، عليه السّلام 527 نهى از اعتراض بر قضاى خالق و امر به مساهله با جميع خلايق 529 شكايت از قحط رجال و تنبيه نفس بر فنا و زوال 529 تقريب نفس بموت كه لازم حياتست و ترغيب او به طهارت كه موجب نجاتست 530 عرض سلام بر اهل قبور پريشان و تذكار آثار و اطوار ايشان 531 مفاخرت به شجاعت خويش در بدر و مباهات به ملازمت رسول عالىقدر 531 مفاخرت به‌آنكه ريحان او شمشير و خنجرست و شراب او خون و ساغر او كاسهء سرست 532 خطاب شجاعت‌مآب بسالت دثار به طلحة بن ابى طلحه در احد وحشت آثار 533