خطاب بامير المؤمنين عثمان ، عليه التّحيّة و الرّضوان 370 حرف التّاء تنبيه بر زوال و فناى جهان و تشبيه دنيا به مارى زهرفشان 373 وصف دنيا بعدم ثبوت و تشبيه او به خانهء عنكبوت 374 بيان تغيّر احوال زمان و تبدّل اطوار جهان 375 ترهيب نفس از دنيا و ترغيب او بعقبى 376 ارشاد به قناعت و ترك و تذكار لوازم مرگ 376 تنبيه بر قناعت به قوت يك‌روزه و فراغت از طلب و دريوزه 376 تحريض بر نفى حرص شقاوت‌اثر و قناعت به لقمهء مقرّر از خوان قدر 377 ارشاد به مخالفت نفس كه عاصى است بالذّات و تكليف او به ترك تكلّف و لذّات 378 نفى نظرى كه باعث باشد بر شهوت ، خواه در حضور مردم و خواه در خلوت 378 تسكين دلهاى پراندوه و هدايت بصبر كوه شكوه 379 ترجيح خاموشى و كم گفتن بر گوهر معنى بالماس سخن سفتن 380 تفضيل مرده‌اى كه اثر فضل او موجودست بر زنده‌اى كه نفع او مفقودست 380 مرثيّهء حضرت خاتم ، صلّى اللّه عليه و سلّم 381 استجازهء محاربه از سيّد عالم ، صلّى اللّه عليه و سلّم 381 تهديد دشمنى كه جرأت نموده و متوجّه بحرب آن حضرت بوده 382 خطاب باصحاب سعادت انتساب در صفّين و نصيحت ايشان بوقار و تمكين 383 حرف الجيم بيان آنكه فرج لازم اندوه است و فرح تابع مكروه 385 بيان احتياج مردم اهل در بعضى اوقات بجهل 386 خطاب به فاطمهء زهراء ، جزاها اللّه خير الجزاء ، در وقت توجّه به محاربه و غزاء 387 حرف الحاء شكوه از دوستان منافق و ياران غير موافق 391 تبيين آئين مخالطت و تعيين طريق مباسطت 392