شمس الدين محمد تبادكانى طوسى

51

تسنيم المقربين ( شرح منازل السائرين خواجه عبدالله انصارى ) ( فارسى )

تطابق صفت و موصوف از لحاظ جمع و افراد مانند : « مطيعان مؤمنان » از ديگر نكته‌هاى جالب دستورى و لغوى تسنيم المقربين استعمال واژهء قديم مىدرفشيد به جاى « مىدرخشيد » است . استعمال « اثر » به معناى « براى » مانند : « درد سوز را اثر تصفيهء ضمير وى گمارند » از ديگر نكات قابل تذكر اينكه گاه در لابلاى نثر برخى جملات آن‌چنان روان و شعر گونه است كه دقيقا مىتوان آنها را به جاى يك مصراع نشاند چون : « سكر مستى و صحو هشيارى است » . * « چون ذوق شهود جمع دريافته است » . آنچه از خصايص سبك‌شناسى گفته شد با مطالعهء كتاب روشن مىشود و آوردن نمونه‌هاى بيشتر موجب ملال و اطالهء كلام است كه از آن خوددارى مىكنيم . نسخه‌هاى تسنيم المقربين آنچه از نسخ اين كتاب شناخته شده ، هفت نسخه است كه به علت پراكندگى كه آنها در كتابخانه‌هاى مختلف جهان جمع‌آورى همه آنها مقدور نشد و از مجموع آنها فقط به دو نسخه دسترسى داشتيم كه در ذيل به آنها اشاره خواهد رفت : 1 . نسخهء كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى اين نسخه به شمارهء 15267 در كتابخانهء مجلس نگهدارى مىشود . نسخه‌اى است كامل به قلم نستعليق مورخ 1265 قمرى كه نام كاتب مشخص نيست . اين نسخه از روى نسخه‌اى مورخ اول ذىالحجه 940 قمرى ظاهرا به خط ابدال قبچاق رونويس شده است . اين نسخه اخيرا از افغانستان به ايران منتقل و كتابخانهء مجلس آن را خريدارى كرد . قطع آن وزيرى 14 * 5 / 21 ، جلد روغنى با نقش ترنج و لچك و جدول گل و بوته به سبك هندى با زمينهء يشمى تيره . جنس كاغذ اصفهانى آهارمهره است و كهنه‌تر از قدمت خط به نظرى مىآيد . چند برگ اضافى از آغاز و انجام نسخه مشتمل بر متفرقاتى