سير و سلوك طريق « 1 » به وى روشن و بر « 2 » وى گردان است ؛ « 3 » از جهت آنكه صاحب اين محبت طالب صرف حقيقت است كه از حق مخصوص به تشريف اين موهبت است . و محبتى كه دون اين درجه است نعت و وصف آن بر زبان‌ها جارى است ، و ادّعاى « 4 » آن در ميان خلق سارى ، « 5 » و عقول بر حقايق آن مطّلع ، و بر تحسين و ايجاب آن ، « 6 » خلايق متّفق . درجهء اوّل تابع إحسان و إنعام است ، و فهم آن به مدارك عوام كامل و تمام است ، و درجهء دويم تابع اكتساب نظر در آيات و ارتياض به مقامات است ؛ و اين ، مكسوب « 7 » و محصول « 8 » ارباب عقول و رياضات است . و اين محبّت ثالثه مخصوص اهل وهب و ارباب سلب و نهب است ، كه بيان او شهود او است و برهان او وجود او . فصل صورت محبّت در « بدايات » تلذّذ به عبادات است ، و تسلّى به خلاص از تفرقهء « 9 » اوقات . و در « ابواب » جمعيّت باطن به ترك ما سواى محبوب . و در « معاملات » شغل دل به دوست ، و فراغت « 10 » از هرچه غير او است . و در « اخلاق » محبّت خالص كه باعث بر تقرّب است . و در « اصول » تجريد قصد از « 11 » موانع ، و عزم هجران قواطع . و در « اوديه » تهيّج « 12 » دواعى عشق به مطالعهء جمال . و در « احوال » ابتهاج به شهود حق ، « 13 » غير ملتفت به ما سوا . و در « ولايات » ابتهاج به حسن صفات و تحقّق به اسما ، به محو رسوم و سمات 379 . و در « حقايق » انجذاب از تفرقهء صفات به حضرت ذات . و در « نهايات » محبت ذات مر ذات را در حضرت احديّت به فناى رسم « 14 » حدوث در ازليّت .

--> ( 1 ) . ع : - طريق به وى روشن و . ( 2 ) . ج : بوى . ( 3 ) . ع : - است . ( 4 ) . ج : اذعان . ( 5 ) . ع : + است . ( 6 ) . ج : بر . ( 7 ) . ع : مكشوف . ( 8 ) . ج : مجعول . ( 9 ) . ج : + و . ( 10 ) . ع : فراغ . ( 11 ) . ع : در . ( 12 ) . ج : تهييج . ( 13 ) . ع : غير حق . ( 14 ) . ع : اسم .