يابد ؛ و اين را نهايت سفر ثانى گويند . و بعد از اين سفر ثالث است كه تنزّل انبيا است به مرتبهء عقول ، از براى تعليم و تفهيم خلق ، و اين را « 1 » « سير الحق فى الخلق » گويند . و باز سفر رابع اعتبار كرده‌اند رجوع انبيا را از خلق به حق ؛ و اگرچه در صورت موت بود ؛ و حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله « 2 » در اين حال مىفرمايد كه : « اخترت الرفيق الأعلى » 369 . فصل صورت طمأنينه در « بدايات » آرام نفس است به ذكر حق . و در « ابواب » آرام خايف است به رجا . و در « معاملات » « 3 » آرام قلب به حضور و مراقبه و توكّل و تسليم . و در « اخلاق » آرام دل به تخلّق به اخلاق الهى . و در « اصول » آرام دل در قصد به كشف ، و در فقر به غنا باللّه . و در « اوديه » به سكونى كه امن يقين مقوّى وى بود ، مقرون به روح انس باللّه . « 4 » و در « احوال » آرام سرّ « 5 » در شوق به وعدهء لقا . « 6 » و در « ولايات » آرام روح به تمكّن « 7 » در تحقق به صفات الهى . و در « حقايق » آرام خفى به جمع . « 8 » و در « نهايات » آرام شاهد به « 9 » شهود حضرت به لطف جمال . باب الهمّة قال اللّه تعالى : ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى « 10 » يعنى حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و سلّم « 11 » در توجه به حقّ التفات به ما سوا نكرد ، و به « 12 » هيچ سو ننگريست ، و با « 13 » وجود « 14 » كمال حال از شوايب طغيان مصون و محفوظ ماند .

--> ( 1 ) . ج : - را . ( 2 ) . ع : ص . ( 3 ) . ع : - آرام خايف است به رجا . و در معاملات . ( 4 ) . ج : با اللّه . ( 5 ) . ج : صبر . ( 6 ) . ج : بقاء . ( 7 ) . ج : تمكين . ( 8 ) . ج : حق . ( 9 ) . ج : - به . ( 10 ) . النجم / 17 . ( 11 ) . ع : ص . ( 12 ) . ع : - به . ( 13 ) . ج : به . ( 14 ) . ج : - وجود .