نيست ؛ و « 1 » اين فراستى « 2 » است كه در عرف آن « 3 » را « كرامات كونى » مىگويند . و هي « 4 » على ثلاث درجات : و فراست بر سه درجه است : الدرجة الاولى : فراسة طارية نادرة ، تسقط « 5 » على لسان وحشىّ فى العمر مرّة ، لحاجة سمع « 6 » مريد صادق إليها ، درجهء اول ، فراستى است كه طارى مىشود « 7 » بر سبيل ندرت و قلّت ؛ چنان كه بر زبان عوام افتد « 8 » در عمرى « 9 » يك بار يا دو بار بىاختيار از براى احتياج « 10 » مريدان صادق كه از شنودن « 11 » آن ، شبهه و اشكال ايشان مرتفع گردد . و مراد به وحشى آن است كه از اهل انس و ذكر حق نباشد . لا يوقف على مخرجها ، و لا يؤبه لصاحبها ؛ وقوفى « 12 » بر مخرج آن نباشد كه مأخذ ظهور آن بر زبان كدام و كجا است ؟ انشاى ديو « 13 » يا الهام خدا است ؛ و صاحب آن را اعتبار آن نباشد كه قابل فراست و كرامت بود . و هذا شيء يلخّص من الكهانة و ما ضاهاها . « 14 » و اين چيزى « 15 » است كه متميّز « 16 » نيست از كهانت و امثال آن چون نجوم و رمل و غير آن . لأنّها لم تشر عن عين ، از جهت آنكه اين فراست از آن قبيل نيست كه اشارت از كشف عيانى بود . و لم تصدر عن علم ، و از جهت آنكه صدور اين فراست از علم نيست ؛ چه صاحب وى اين سخن به همانا 350 و گمان مىگويد نه به تحقيق و علم .

--> ( 1 ) . ع : - و . ( 2 ) . ج : فراست . ( 3 ) . ع : اين . ( 4 ) . ج : هو . ( 5 ) . ج : - يسقط . ( 6 ) . ع : لسمع . ( 7 ) . ع : شود . ( 8 ) . ع : مىافتد . ( 9 ) . ع : - در عمرى . ( 10 ) . ج : اختيار . ( 11 ) . ع : شنيدن . ( 12 ) . ج : و قومى . ( 13 ) . ج : ديوم . ( 14 ) . حاشيه ج : و ما شابهها . ( 15 ) . ج : خبرى . ( 16 ) . ع : مميّز .