و نعته حكمه ؛ « 1 » يعنى اين علم را نعتى « 2 » و وصفى نيست كه كسى را كه « 3 » از وى بهره نباشد به آن نعت وى را دريابد ؛ بلكه نعت وى حكم وى است بر كسى كه از وى بهره‌مند بود ، به آنكه وى به اين علم عالم است . يعنى « 4 » هر علمى را وصفى و نعتى « 5 » مىباشد كه به آن شناخته مىشود . و معرفت « 6 » اين علم هم علم است ، امّا مخصوص به صاحب خود است . ليس بينه و بين الغيب حجاب . مراد به غيب غيب الغيوب 344 است كه حضرت جمع است . و چون اين علم عين علم حق است ، ميان وى و غيب حجابى نباشد . فصل صورت علم در « بدايات » علوم شرعى « 7 » اصلى و فرعى است . « 8 » و در « ابواب » علم آداب و شروط نيّت . و در « معاملات » علم طريقت . و در « اخلاق » علم آفات نفس و تزكيهء آن . و در « اصول » علم اليقين و معرفت آداب . و در « اوديه » علم ميراث اعمال . و در « احوال » علم لدنّى . و در « ولايات » فنا از علم به علم حق . و در « حقايق » دوام معاينه كه حق اليقين است . و در « نهايات » تجوّز « 9 » عبارات و محو اشارات . باب الحكمة قال اللّه تعالى : يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً « 10 » يعنى حضرت خداوند عطا مىفرمايد حكمت را به هركه مىخواهد . و به هركه حكمت ارزانى داشت ، به درستى كه به وى نيكى بسيار كرامت كرد . « 11 »

--> ( 1 ) . ع : حكمته . ( 2 ) . ج : - نعتى و . ( 3 ) . ع : - كه . ( 4 ) . ع : - يعنى هر علمى را . ( 5 ) . ع : نعتى و وصفى . ( 6 ) . ج : معروف . ( 7 ) . ع : + است . ( 8 ) . ع : - است . ( 9 ) . ع : تحرز . ( 10 ) . البقرة / 269 . ( 11 ) . نسخه ع فاقد ترجمه آيه است .