و يصحّحها « 1 » تحقيقا . و تصحيح احوال را به تحقيق رساند تا در مهالك عجب و غرور نيفتد . و « 2 » دايم نفس را متّهم دارد ، و « 3 » به نكته‌ها و دقيقه‌ها آزمايش و امتحان كند . و هرچند صاف و بىغش نمايد بر وى « 4 » اعتماد « 5 » نكند . و مشايخ فرموده‌اند - قدّس اللّه أرواحهم « 6 » - كه : اگر جملهء مرغان هوا سالكى را سلام كنند و به « 7 » ولايت وى « 8 » گواهى دهند ، اگر به فطانت درنيابد كه با وى مكر كرده‌اند ، گو به يقين بدان كه آن مكر است . الدرجة الثالثة ، الإحسان فى الوقت ؛ درجهء سيم احسان در وقت است كه وقت را مضبوط دارد . و به ربط دوام « 9 » توجه مربوط بود ؛ از گذشته تمام بگذرد و « 10 » به فكر آينده نپردازد . شعر « 11 » ما مضى « 12 » فات « 13 » و المؤمّل غيب * فلك السّاعة الّتي أنت فيها 337 و هو أن لا تزايل المشاهدة أبدا ، « 14 » و احسان در وقت آن است كه دايم وقت خود را بر مشاهده منحصر دارى و از آن مفارقت جائز ندارى ابدا ، وقت تو وقت بود و يكرنگ و يك صفت بود . و لا تلحظ لهمّتك أمدا « 15 » ، و تصوّر و ملاحظه نكنى توجّه « 16 » همّت خود را به جناب حقّ « 17 » غايتى و نهايتى ؛ اگرچه « 18 » غايت همّت وصول به ذات احديت است ، امّا تجلّيات ذات را ابدالآباد نهايتى « 19 » نيست ؛ و سير فى اللّه اشارت بدين است .

--> ( 1 ) . ع : تصحيحها . ( 2 ) . ج : - و . ( 3 ) . ج : - و . ( 4 ) . ج : - به روى . ( 5 ) . ع : اعتقاد . ( 6 ) . ع : قدست اسرارهم . ( 7 ) . ج : بوايب . ( 8 ) . ج : - وى . ( 9 ) . ج : تمام . ( 10 ) . ع : - و . ( 11 ) . ج : - شعر . ( 12 ) . ج : - مضى . ( 13 ) . ج : فاتت . ( 14 ) . ع : - ابدا . ( 15 ) . ع : - أمدا . ( 16 ) . ع : - توجّه . ( 17 ) . ج : - حقّ ( 18 ) . ج : - چه . ( 19 ) . ج : نهايت .