و مراد « 1 » قناعت به حقوق ضرورى و سلامت از حظوظ فضولى است ؛ كه شهوات و هواهاى « 2 » وى است . و براءتها من المراءاة . « 3 » و از تتمّهء درجهء ثانيه ، برائت و خلاص شدن است از ريا و عجب ؛ كه خودنمايى و خودبينى است . چون « 4 » نفس در مقام اطمينان ، لذت حظوظ طاعات و دفع آلام معاصى دريافت ، از لذت جسمانى و شهوات حيوانى مستغنى گشت . « 5 » و چون به رعايت اخلاص شرف اختصاص يافت ، از « 6 » ساير اغراض و اعواض « 7 » بىنياز شد . سؤال : اگر كسى پرسد كه چون ترتّب « 8 » درجات در « 9 » هر مقام به طريق ترقّى مذكور است ، چون بود كه اينجا غناى « 10 » قلب در درجهء اوّل مذكور است « 11 » و غناى نفس در درجهء دوم ؟ جواب : گوييم « 12 » كه بر آن معنى كه مشروح گشت اين سؤال مرفوع است ؛ يا خود گوييم كه غناى قلب زود ميسّر است ؛ كه جبلّت وى بر آن است . امّا غناى نفس موقوف بر اطمينان است . و نفسى « 13 » كامل بايد كه وى را اين صفت حاصل بود ؛ كه به لذّت عبادت از لذّت شهوت مستغنى بود . يا « 14 » خود گوييم كه غناى قلب را مقدّم گردانيد كه غناى نفس مستفاد و مستفاض از وى است ، چون موقوف عليه بود و اين صفت از قلب به نفس سرايت كرده بود ، وى را مقدّم داشت . و « 15 » الدرجة الثالثة : الغنى بالحقّ ؛ و هو « 16 » على ثلاث مراتب : درجهء سيم ، غنا باللّه « 17 » است و اين را سه مرتبه است :

--> ( 1 ) . ج : + از . ( 2 ) . ج : هواى . ( 3 ) . ج : الموايات . ( 4 ) . ج : + در . ( 5 ) . ع : شد . ( 6 ) . ج : - از . ( 7 ) . ج : اغواض . ( 8 ) . ع : قربت و . ( 9 ) . ج : - در . ( 10 ) . ع : غناء . ( 11 ) . ع : شد . ( 12 ) . ع : - گوئيم كه بر آن معنى كه مشروح گشت اين سؤال مرفوع است يا خود . ( 13 ) . ج : نفس . ( 14 ) . ج : ما . ( 15 ) . ع : - و . ( 16 ) . ج : - هو . ( 17 ) . ج : با اللّه .