فصل صورت فقر در « بدايات » ترك طلب دنيا است و ترك ضبط آن . و در « ابواب » تجريد نفس است از تعلق به دنيا . و در « معاملات » ذهول از وجود و عدم آن . و در « اخلاق » شاكر بودن به‌هرحال ، خواه در وجود ، و خواه در عدم آن . « 1 » و در « اصول » ديدن عمل و حال و مقام از فضل حق تعالى . و در « اوديه » ديدن دنيا ، ملك حق تعالى ، « 2 » و انفاق به امر حق . و در « احوال » ديدن نفس خود ملك حق به « تصرف فيها كيف يشاء » . و در « ولايات » فنا در صفات . و در « حقايق » وقوع در تصرّف منقطع وحدانى . و در « نهايات » انطماس 321 به كلّيّت در عين جمع و مشاهدهء « إذا تمّ الفقر فهو اللّه » . « 3 » باب الغنى قال اللّه تعالى : « 4 » وَ وَجَدَكَ عائِلًا « 5 » فَأَغْنى « 6 » يعنى يافت تو را اى محمّد ، پروردگار تو درويش ، پس به جود و غناى « 7 » خود توانگر « 8 » گردانيد . الغنى « 9 » اسم للملك التامّ . غنا نام ملك تامّ است ، و ملك تامّ كامل نيست جز خداوند را « 10 » تعالى ؛ و بندگان را از اسما و اخلاق « 11 » حق به تحقق و تخلّق « 12 » فيضى و نصيبى هست . و هو على ثلاث « 13 » درجات : و غنا بر سه درجه است : الدرجة الاولى : غنى القلب ؛ و هو سلامته عن السبب ، « 14 »

--> ( 1 ) . ع : - آن . ( 2 ) . ج : - تعالى . ( 3 ) . ج : الفقر إذا تم هو الله . ( 4 ) . ج : تعا . ( 5 ) . ج : عائيلا . ( 6 ) . الضحى / 8 . ( 7 ) . ع : عناء . ج : غنايى . ( 8 ) . ع : تونگر . ( 9 ) . ج : الناء . ( 10 ) . ع : تعالى را . ( 11 ) . ع : افعال . ( 12 ) . ج و ع : تخلّص . ( 13 ) . ج : ثلاثة . ( 14 ) . ج : اسّبب .