شوراى اسلامى موجود است . از ديگر آثار اين شارح مىتوان النور الأسنى فى شرح معنى الأسماء الحسنى را نام برد . 10 . جمال الدين يحيى بن داود بن سليمان فارسى « 1 » ( قرن نهم ) . وى دو شرح تلمسانى و عبد الرّزاق كاشانى را مايهء ضلالت شمرده و در شرح خود اصرار دارد كه منازل السائرين را با هزار مقام كتّانى تطبيق كند . 11 . زين الدين ابو بكر محمد بن محمد خوافى هروى ( م 838 ) . از اعلام صوفيان قرن نهم است و هموست كه مولاناى تبادكانى ، تأليف شرح خود بر منازل را به علت بيزارى وى از ديگر شروح منازل مىداند . وى شرح خود بر منازل را به علت نارسا دانستن شروح معروف منازل با اشراف بر همهء شروح منازل نگاشته و در شرح خود بيشتر به شرح عبد الرّزاق كاشانى توجه دارد . نسخهء ظاهرا منحصر به فرد آن در گنجينهء كتب جار الله در استانبول « 2 » ( شمارهء 1053 ) موجود است . 12 . مولانا شمس الدين محمد بن محمد تبادكانى طوسى ( قرن 9 ) . شارح همين شرح حاضر است كه در سطور آينده معرفى خواهد شد . 13 . كمال الدين حسين گازرگاهى . آقاى طباطبائى مجد در مقدمهء چاپ مجالس العشاق گازرگاهى از شرح وى بر منازل السائرين سخن مىگويد كه مأخذش را نيافتم . 14 . مولانا صفى الدين محمد طارمى ( قرن 12 ) . شرح وى بر منازل ترجمه و تحريرى فارسى است از شرح عبد الرزاق كاشى كه آن را به درخواست محمد فصيح نامى به رشتهء تحرير درآورده . شايان ذكر اين كه وى هيچ گونه اشارتى به ترجمه بودن آن نمىكند و مىتوان آن را نمونه‌اى از سرقات ادبى دانست كه بعضا سيرهء سلف صالح است ! نسخهء خطى اين شرح به شمارهء 5322 در كتابخانهء

--> ( 1 ) . آينه پژوهش ، شمارهء 42 ، بهمن و اسفند 1375 ، مقالهء شرحى مهم از منازل السائرين ، ص 11 - 130 . ( 2 ) . همان ، شماره 42 ، ص 11 - 13 .