الدّرجة الأولى : ذهاب عن العادات بصحبة العلم ، درجهء اول ، بيرون رفتن است از مهالك عادات نفسانى و مجارى امور طبيعى به مصاحبت علم شريعت ، و اجراى احكام آن بر ظاهر « 1 » و باطن . و تعلّق بأنفاس السالكين « 2 » مع صدق القصد ، و تعلّق و باز بستگى دل است به رابطهء ارادت به پيران طريقت و اخوان حقيقت ، كه راه ديده و راه رفته « 3 » ، و راه نمايند « 4 » با صدق نيّت و اخلاص همّت . و خلع كلّ شاغل « 5 » من الإخوان ، و مشتّت من الأوطان . و بازداشتن علاقهء دل از « 6 » هر شاغل ، « 7 » از اخوان به دنيا مايل و ياران از عقبا غافل ؛ و نگاه داشتن ضمير خاطر از مفرّق « 8 » حال « 9 » و مشتّت بال ، از اوطان و اسباب و اموال . الدّرجة الثانية : تقطّع بصحبة الحال ، درجهء دوم « 10 » ارادت ، تقطّع « 11 » است از ما سوا « 12 » و تمسك به استصحاب 306 حال . و صيغهء « 13 » « تقطّع » اشارت بدان است كه انقطاع دفعة نادر است كه ميسّر شود ؛ بلكه به تدريج مىشود بر حسب تتابع احوال و توالى واردات ، شيئا فشيئا 307 . و ترويح الأنس ، و به روح و راحت انس به نسايم « 14 » نفحات الهى از تعب و رنج اعمال ترقّى كند ؛ چه روح انس ، كلفت و مشقّت را از اعمال بدنى مرتفع گرداند . و السّير بين القبض و البسط . و سير « 15 » سالك در اوان توسط حال ميان قبض و بسط بود ؛ قبض از جهت ظهور بقاياى وجود و غلبهء احكام ظاهر ، و بسط از جهت سلطنت حال و غلبهء انوار كشف .

--> ( 1 ) . ج : به ظاهر . ( 2 ) . ع : المساكين . ( 3 ) . ع : يافته . ( 4 ) . ج : نماينده . ( 5 ) . ج : شاغل . ( 6 ) . ع : - از هر شاغل . ( 7 ) . ج : - شاغل . ( 8 ) . ج : متفرّق . ( 9 ) . ج : - حال . ( 10 ) . ج : دويم . ( 11 ) . ج : نقطع . ( 12 ) . ج : ما سواء . ( 13 ) . ج : صيفه . ( 14 ) . ع : شمايم . ( 15 ) . ج : سر .