تا تواضع و خلق تو كمال يابد . نقل است كه قاضى مهنه مىخواست كه حضرت « 1 » شيخ ابو سعيد ابو الخير قدس سرّه « 2 » را به در خانهء خود آرد . شخصى را برانگيخت كه سراى شيخ را دعوى 291 كند ؛ چون مدّعى اين سخن « 3 » به عرض رسانيد ، شيخ فرمود اصحاب را كه فى الحال سراى « 4 » را « 5 » تسليم وى نمودند با وجود كذب دعوى . قاضى انفعال عظيم يافت و در پاى شيخ افتاد و بر دست شيخ توبه كرد . و تقبل من المعتذر معاذيره . و هر « 6 » كه از جهت تقصيرى « 7 » عذرخواهى كند ، بىمضايقه و تأخير عذر وى قبول كنى ، و تكذيب معتذر روا ندارى . الدرجة الثالثة : أن تتّضع « 8 » للحقّ ، فتنزل « 9 » على رأيك و عوائدك « 10 » في الخدمة ، درجهء سيم ، تواضع آن است كه فروتنى و كمى ورزى « 11 » با حق ، و تنزّل كنى از راى و فكر و استبداد « 12 » و استقلال . « 13 » به وظايف خدمت و عوايد عبادت و طاعت ؛ بلكه خدمت و ساير مقدّمات وى را از حق بينى ، و خود را ممنون آن دارى ، و بر موافقت امر و فرمان وى عمل « 14 » كنى ؛ تا « 15 » خود تنزّل كنى از راى و فكر و عوايد خدمت ، كه راى خود را به اخلاص مقرون دارى و نيّت خود را از طلب عوض خالص گردانى ، و از غرض عوايد منافع جزا و ثواب پاك و صاف « 16 » دارى ، و خدمت خالصا لوجه اللّه كنى . و رؤية حقّك فى الصّحبة ، يعنى اگر حق تعالى به محض لطف تو را مصحوب عنايت خود گرداند ، خود را

--> ( 1 ) . ع : - حضرت . ( 2 ) . ج : - قدّس سرّه . ( 3 ) . ج : + را . ( 4 ) . ج : سرا . ( 5 ) . ج : - را . ( 6 ) . ج : + چه . ( 7 ) . ع : تقصير . ( 8 ) . ع و ج : يتضع . ( 9 ) . ع : فينزل . ( 10 ) . ج : - ك . ( 11 ) . ع : كنى . ( 12 ) . ع : استيداد . ج : استداد . ( 13 ) . ج : استقبال . ( 14 ) . ج : - عمل . ( 15 ) . ج : با . ( 16 ) . ع : - و صاف .