با « 1 » آنكه در باطن موجود است . و اين مناسب است با آنكه « 2 » تفسير صدق به مساوات « 3 » سرّ و علانيه كرده‌اند . « 4 » و بعضى گفته‌اند معنى « 5 » آن است كه آنچه ممكن است حصول آن بالفعل موجود باشد . و هو على ثلاث « 6 » درجات : و صدق بر سه درجه است : الدرجة الأولى : صدق القصد ، و به يصحّ الدّخول فى هذا « 7 » الشّأن ، درجهء اول صدق « 8 » قصد و نيت است « 9 » به توجه دل ، و عزم جزم بر داعيهء روش راه ، تا وقت وصول به مقصود ، بىغرضى و طلب عوضى و شوب ريائى « 10 » و مزج 270 عجبى . و « 11 » به اين درجه درست مىشود درآمدن در اين كار كه طلب حق است . و يتلافى « 12 » كلّ تفريط ، و به اين درجه ميسّر مىشود « 13 » اكمال هر تقصيرى كه در زمان غفلت رفته . و يتدارك كلّ فائت ، و به اين درجه تدارك مىيابد هرچه در وقت جهالت از وى فوت شده است . و يعمر كلّ خراب . و به اين درجه عمارت مىپذيرد هر خرابى كه در مبانى « 14 » منازل افتاده است . و علامة هذا الصّادق أن لا يحتمل « 15 » داعية « 16 » تدعوا « 17 » إلى نقض « 18 » عهد ، و نشان اين صادق كه به اين درجه متحقق است ، آن است كه عهدى كه با حق بسته باشد ، احتمال داعيهء نقض از وى مرتفع باشد ؛ چه در قصد خود مغلوب بود و « 19 » به فرط

--> ( 1 ) . ع : به آنكه ج : يا آنكه . ( 2 ) . ع : به آنكه . ( 3 ) . ج : بمساوت . ( 4 ) . ج : است . ( 5 ) . ج : مغنى . ( 6 ) . ج : ثلاثة . ( 7 ) . ع : هذه . ( 8 ) . ج : + و . ( 9 ) . ج : - است . ( 10 ) . ج : رياى . ( 11 ) . ج : - و . ( 12 ) . ج : نيلا في . ( 13 ) . ع : مىگردد . ( 14 ) . ج : ميان . ( 15 ) . ج : + يحتمل . ( 16 ) . ج : داعته . ( 17 ) . ع : - تدعوا . ( 18 ) . ج : نقص . ( 19 ) . ج : - و .