ملاحظهء قرب ، از مرتبهء مودّت « 1 » به درجهء محبت « 2 » ترقّى كند . و يربطه بروح الأنس ، و يكره إليه ملابسة الخلق . و نسيم روح انس بر مسامّ « 3 » مشام وى وزد ، و اختلاط و آميزش خلق « 4 » بر وى موحش و مكروه گرداند . الدرجة الثالثة : حياء يتولّد من شهود الحضرة ؛ « 5 » درجهء سيم ، حيايى است متولّد از مبادى « 6 » شهود كه بوارق لايحه از جناب حضرت اقدس است . و هي الّتي تشوبها « 7 » هيبة ، و اين بوارق مشوب « 8 » است به هيبت ، كه مستلزم حيا و خجلت سالك است . و لا تقاويها « 9 » تفرقة ، و مقاوات « 10 » و معارضهء آن بوارق نتواند نمود « 11 » هيچ تفرقه ؛ يعنى مانع جمعيت آن نتواند گشت ؛ چه هر « 12 » سالك را قوّت آن هيبت از خلقيّت غايب گردانيده است . و لا يوقف لها على « 13 » غاية . « 14 » و هيچ كس بر غايت « 15 » آن بوارق اطلاع نيافته است ؛ يعنى آن را چندان ثبات نيست كه مشاهد را به فناى تام ، اطلاع بر غايت آن شود ؛ بلكه همچون برق آمده است و گذشته . و « 16 » بعضى « حياء يتولّد من شهود الحضرة » « 17 » 267 را مراد از وى بناى مرّه از حضور داشته‌اند « 18 » . و معنى وى ، اوّل تجلّى فردانيت گفته « 19 » كه شهود آن موجب هيبت و مورث فنا است . و چون اين فنا بر هر دو وجه ، سريع الزّوال « 20 » است ، و بعد از زوال علم يقين به « 21 » قرب حق

--> ( 1 ) . ع : محبّت . ( 2 ) . ع : قرب . ( 3 ) . ع : - مسام . ( 4 ) . ع : + را . ( 5 ) . ج : الحضرت . ( 6 ) . ع : بوادى . ( 7 ) . ج : تشهو بها . ( 8 ) . ج : مشهوبيست . ( 9 ) . ج و ع : يقاويها . ( 10 ) . ج : معاوات . ( 11 ) . ع : كرد . ( 12 ) . ع : مر . ( 13 ) . ع : - على . ( 14 ) . ج : غايته . ( 15 ) . ج : غايب . ( 16 ) . ع : - و . ( 17 ) . ج : - را . ( 18 ) . به نظر دانسته‌اند درست مىآيد . ( 19 ) . ع : - گفته . ( 20 ) . ع : - الزوال . ( 21 ) . ع : - به .