فأمّا در وقت تداخل مقامات كه اين صد مقام در اقسام عشره مضروب « 1 » و متداخل « 2 » مىشود تا هزار مقام تمام شود ؛ چنانچه در اول كتاب اشارت رفت ؛ پس صبر چون در احوال و ولايات و حقايق و نهايات اعتبار كنى ، آن معانى كه مشايخ فرموده‌اند مفهوم و معلوم گردد . فصل صورت صبر در « بدايات » حبس نفس است از معاصى و الزام « 3 » بر طاعات . و در « ابواب » از شهوات و الزام بر كلفت طاعات . و در « معاملات » از ميل به « 4 » بطالات « 5 » و الزام بر پيروى « 6 » دل « 7 » « 8 » در طريق نجات . و در « اخلاق » صبر بر مخالفت نفس از روى حيا ، و صبر بر بلا از روى حرمت . و در « اصول » صبر بر راه راست ، و قصد درگاه حق . و در « اوديه » صبر بر تعظيم حق ، و بلند داشتن همّت . و در « احوال » صبر مع اللّه . و در « ولايات » صبر فى اللّه ؛ يعنى در تجلّيات صفات و اتصاف به آن . و در « حقايق » صبر بر دوام مشاهدات و معاينات ، تبرّا از ملاحظهء اغيار . و در « نهايات » صبر باللّه در مقام فنا . « 9 » باب الرّضا قال اللّه تعالى : ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً « 10 » لم يدع فى هذه الآية للمتسخّط إليه سبيلا ، و شرط للقاصد الدّخول فى الرضا « 11 » . حق سبحانه و « 12 » تعالى نفس مطمئنّه را شرف خطاب « 13 » مستطاب ارزانى فرمود ، و امر به رجوع در حال رضا نمود كه بىرضا رجوع به بارگاه وصول ميسّر نيست . و سالك را در

--> ( 1 ) . ج : مصوقت . ( 2 ) . ج : مداخل . ( 3 ) . ج : التزام . ( 4 ) . ع : + به طاعات . ( 5 ) . ع : بطالت . ( 6 ) . ع : به روى . ( 7 ) . ع : ذل . ( 8 ) . ع : + و . ( 9 ) . ع : بلا . ( 10 ) . الفجر / 27 . ( 11 ) . ع : الرضاء . ( 12 ) . ع : - و . ( 13 ) . ج : - خطاب .