است . و هي تشرّف تصحبه تقيّة ، و اين مرتبهء تشرّف « 1 » است به لوائح وصول كه تقوا و حذر از ما سواى مصاحب وى بود . و « 2 » تحمله همّة نقيّة ، و قوّت تحمل وى همّتى را بود كه از دنس علايق و ميل خلايق پاك بود . و لا تبقى « 3 » معه من التّفرّق بقيّة . و باقى نباشد با وى از تفرقهء نفس و « 4 » غير بقيّه‌اى ؛ و اين بدايت فنا و غايت قرب است در مقام خفى با « 5 » مقام روح . فصل صورت رغبت در « بدايات » ميل نفس است از طبع به قلب . و در « ابواب » رغبت به نعيم باقى عند التلاقي . و در « معاملات » رغبت ارباب شواهد به تجليات موثوق بها . و در « اخلاق » رغبت « 6 » در خصال فتوت به استعداد كمال ولايت . و در « اصول » رغبت در مقصود و اعراض از اغراض و قصود « 7 » . و در « اوديه » رغبت در آنچه سبب طمأنينه « 8 » و علوّ همت بود . و در « احوال » انجذاب به شوق به ملابست « 9 » ذوق . و در « ولايات » استغراق در انوار صفات . و در « حقايق » ملاحظهء لمعان نور ذات . و در « نهايات » معيّت با حق بىمقارنت . « 10 »

--> ( 1 ) . ج : تشرّق . ( 2 ) . ج : - و . ( 3 ) . ج و ع : يبقى . ( 4 ) . ع : - و . ( 5 ) . ج : - با . ( 6 ) . ع : - ارباب شواهد به تجليات موثوق بها و در اخلاق رغبت . ( 7 ) . ع : قصور . ( 8 ) . ع : + است . ( 9 ) . ج : ملابسهء . ( 10 ) . ج : مقارينه .