درجهء دوم « 1 » ، چشم داشتن و منتظر بودن و خاشع و ترسناك بودن ؛ كه آفتها و مرضها « 2 » و بىباكيهاى « 3 » نفس ظاهر خواهد شد . و نقصان عمل از عجب و ريا و فتور و قصور آن معلوم خواهد گشت . و به فعل تزكيت « 4 » نفس كردن كه قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها . « 5 » و به قول ترك تزكيت كردن كه فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ . « 6 » و رؤية فضل كلّ ذي فضل عليك ، و ديدن فضل و افزونى هر صاحب فضلى بر خود ؛ يعنى هركه را علمى يا عملى يا حالى يا از هر باب كه هست ، فضيلتى بود ، بر وى حسد نبرى و وى را بر خود ترجيح كنى و فضل و علم خود را نابود و نيست دانى . « 7 » و تنسّم نسيم الفناء . « 8 » و « 9 » استشمام نسيم فنا كردن ؛ يعنى مشام را به بوى فنا تازه داشتن و روى به وادى نيستى كردن ، « 10 » و در كوى عدم در وجود « 11 » كوفتن . الدرجة الثّالثة : حفظ الحرمة « 12 » عند المكاشفة ، « 13 » درجهء سيم ، نگاهبانى حرمت و تعظيم است « 14 » در اوان مكاشفات ؛ يعنى بسطى و دلالى 179 كه از التفات جلوهء مكاشفه روى نمايد ، و رعونت شطح را در حركت گستاخى آرد ، حفظ حرمت سرّ آن را نگاه دارد ؛ تا به ستر خشوع روى آن رعونت را « 15 » بپوشاند و آن راز را در پرده محفوظ دارد . و تصفية الوقت من مراءات الخلق ، و صافى داشتن آينهء وقت است از زنگ و غبار رؤيت خلق . يعنى آنچه سبب هجوم خلق و اعتقاد و التفات ايشان تواند بود ؛ از كرامات و كشوف « 16 » بپوشد تا به اختلاط ايشان

--> ( 1 ) . ع : ثانى . ( 2 ) . ج : مرظها . ( 3 ) . ج : بىباكيها . ( 4 ) . ع : تزكيه . ( 5 ) . الشمس / 9 . ( 6 ) . النجم / 32 . ( 7 ) . ج : گردانى . ( 8 ) . ج : - و تنسّم نسيم الفناء . ( 9 ) . ج : + و تنسيم نسيم . ( 10 ) . ج : - يعنى مشام را به بوى فنا تازه داشتن و روى به وادى نيستى كردن . ( 11 ) . ج : وصول . ( 12 ) . ج : المرمته . ( 13 ) . ج : المكاشفته . ( 14 ) . ج : + و . ( 15 ) . ج : - را . ( 16 ) . ج : كشوفات .